when there was no place to hide...

huhuhu

2006-11-23T22:38:00.000+08:00

Eto na ang huling post dito...

pero hahayaan ko pa rin na mabasa ang mga dating post. Marami ring naidulot ang blog na to sa kin e. Hehe. Ayan. Isang taon pa lang ang blog na to, kaso ganun talaga, lahat ng bagay may katapusan. Huhu. Wala na akong masabi...isa pang dahilan para tigilan na ang pag-post. Hay. Hmm. Hanggang dito na lang talaga. Fin

magic

2006-10-30T23:21:00.000+08:00

antagal kong ndi nagpost. nakakatamad e. chaka wala masyadong malagay. so anyway..

ang october ay isang debut month. andaming nag-debut, andaming nag-party. every week, meron kang pupuntahan. ang saya. hehe. katuwa sobra ung kay gelain! majika theme. tas sa pampanga pa. dun na lang uli ako nakalabas ng metro manila. tas maganda ung place, enjoy ung bus ride, masaya ung program, ganda ng fireworks, sarap mag-pichur! at ung chocolate fountain. ang saya. nakakapagod. hihihi. pero enjoy. tas ano pa ba? ndi natapos dun ung araw na un, kasi me unplanned overnight kina imma. 4am na ako nakatulog. pagkauwi ko sa min...ala na. bagsak na talaga. after nun, ndi muna ako lumagari. di pa kaya ng katawan ko. pero...

fri, the 27th...debut again. kay calai naman. kaiba to. hataw ang mga tao. lalo na sa table namin. simot ung pagkain. parang magic. di ko lam kung bakit, unang beses ngyari sa kin un. tas nun, ang kulit nung dance number. pati ung hotseat. tas overnight uli kina imma. haha. lagi na lang o..ayun. tas...the next day..

sa mall of asia. again, debut ni dianne. nanlibre siya sa sbarro. di kumpleto un without that souvernir. kanina lang nasa table, tas ala na. magic. whee. ayokong gawin un ulit. tama na ang isa. tas, nag-timezone kami. at un, dahil sinisipon na ako..uwi na. yay! rest day...and finally...

monday. today. nanood kami ng the prestige!!!!

ayokong maglagay ng spoilers. so ganto na lang: ANG GANDA PANOORIN NYO!

haha. nakaka-windang. hanggang ngayon napapisip ako sa mga nangyari. magtatagal to sa utak ko. parang gusto kong ulitin tuloy! kaso wag na..hehe. aantayin ko na lang sa dvd. tas ayun. ang ganda ng cast. christian bale at hugh jackman..o diba? ayan. ang saya ng araw na to...

but no! ndi pala. for some reason, me something na biglang sumulpot. na-feel ko to nung sa kfc kami kanina. parang hunch of some sort. me makikita ako na di ko lam kung gusto ko bang makita. tas ayun nga! parang magic, nangyari nung naisip ko right before ako makauwi. mali nga lang ung mga taong inisip ko na involved. pero oh well. ang hirap intindihin. naman. di naman dapat ganto, unless...hay. deny something long enough and you would not know how deep it went. tsk tsk. oh well. never assume anything. and yes, live by the principle. haay. pinaalala pa kasi to ng kapatid ko e. hay. ayoko na. ndi. ayan. tama na! haha. parang magic uli...wala na. kakalimutan ko na lang to. at mag-eenjoy sa natitirang araw ng sembreak. wheeee....

information overload

2006-10-20T22:59:00.000+08:00

yet again. haha.

unnecessary information loves me. necesssary information don't.

may nalaman na naman ako kanina tungkol sa isang tao. haha. pinili nyang sabihin yan a. di yan dulot ng chismax. ayun. lagi na lang, pag sembreak o pag walang pasok. parang ito ung info na pumalit sa mga inaaral mo. so ayun. kaya ko sinasabi to, kasi pag naiisip ko ung sinabi nya, napapaisip ako lalo. mejo nakakabigla e pero not in a bad way. hehe. sabihin na lang natin na sobrang na-surprise ako. ung reaction ko kanina ay.."talaga?", "kelan pa yan?", "close pla kyo?"...mga ganung tipo. haha. e kasi naman e. never saw it coming. hihihi.

so that was for the unnecessary part, the necessary info is what i have to study. 12 hours to my final ordeal. so i guess better get back now. matatapos na lang ung sam's town, same chapter pa rin ako. ayan.

sembreak! we shall be together soon. =)

the year that was

2006-10-14T23:41:00.000+08:00

current blog stats:
posts: 112
hits: 1170
emotion: a lot

sa mga tao nagbabasa nito, mag-tag naman kayo! haha. but seriously, sa mga dumadaan dito, sori kung di masyado entertaining, pero salamat sa mga oras nyo! :)

ngaun na lang ako nagpost ulit, kasi sunday naman bukas, lang pasok so ayun. sobrang busy na e. argh. pati sa 21 me gagawin pa ako, e debut ni gelain un. wah. kaya yan. at gusto ko ng ma-feel ang sembreak talaga. marami akong balak! haha. nako naman. Godbless s ting lahat.

updates for october posts last year(isang adventurous month):
1) bakit may blog?
umm. ayun nga. the same reason still. mas mabuting i-unload dito ang majority of the emotional baggage. pero ung root of all reasons, partly wala na. partly kasi, haven't heard again. tagal na. but i don't think it's not that bad.
2) kape
eto di related, pero gusto ko ng kape. tinatawag ako ng starbucks. mmmmm...
3) joke time
me salamin na ako. pero di ko laging suot. pang-pc and other eye-straining stuff lang.
4) post dated 10.19
let u = x, then integrate. then erase. nuff said. haha.
5) buffer
buffer is active. tingin ko may space pa sa buffer para dun sa #4. or i don't know. haha.
6) anino
once a shadow, always a shadow. nothing much have changed.
7) bt
umm. ewan.
8) sulpaduhang G
ung hirap na naramdaman ko sa buong araw na to, mga 2 oras lang ay mararamdaman mo na sa isang typical eee exam. wheee. more exams to come.
9) smoke
less smoke. good.
10) strike
lucky strikes this year. thank God!
11) bagot
done.
12) isang daan
ayan. parang ganto lang rin un e. dito ko na rin tatapusin ung updates ko.

nawa'y sembreak na talaga. at sana maayos na ang crs, at sana pwede mag-early exam sa eee13. at marami pa...............nako. i need sleep.

sam's town and cafe bossa. nice! :D

v for vendetta bukas!
ciao~

smile like you mean it

2006-10-01T17:16:00.000+08:00

smile like you mean it..(lss. certified victim of The Killers.)

andami nangyari last week.

dahil sa bagyo, walang pasok. di kita nakita. di ko alam kung pareho pa rin tayo ng kulay. haha. tapos na-delay ang test sa math. na-delay ang paggawa ng mp. walang kuryente ng ilang araw. walang magawa. nag-practice for bandit. kumanta ng rain song. kumanta ng ibang rain song(ako lang: "rain rain go away..."). nag-practice uli for bandit. di natuloy ang bandit. me nanglibre sa yellow cab(haha salamat colin!) kaya nakumpleto na ang 3-part italian dining. nagkaroon din ng time para matulog. pagkagising me kuryente na. kaya pumasok sa school at...

waw. up ba ito?

dahon. sanga. ugat. puno. nagkalat.

sayang ala akong picture. literal na dinaanan ng bagyo. tas alang kuryente sa school. mapapangiti ka ba nyan?

pero kahit ganun, marami pa ring magandang nangyari. sabihin na lang nating sukatan ng paniniwala. at...mas napabuti, mas napalakas. kaya smile pa rin. and i mean it.

woohoo UP. bagong UP. whee.

****
me share ulit akong pic.

1 month old na pamangkin ko(sa pagkakaalam ko pamangkin ko sya):

si Gyan

another shot(?):

di maganda ung kuha sa second shot no? compared dun sa una. bale kasi, ung pic na una live shot. ung pangalawa, scanned kasi. ala pa kasing digicams nung panahong kinuha ang live shot ng second pic. mga anong taon un, 1988. yep. got that right. ako ung nasa second pic. haha. katuwa magkamukha kami. interestingly, parehong tao ang may hawak sa min on both pictures. hahaha.

sam's town in a few days. sweet.

cheers!

blessed

2006-09-24T22:39:00.000+08:00

i feel so blessed today.

sobra, pero di lang ngayon, pati na rin sa nakaraang 18 taon ng buhay ko. God works in mysterious ways. ang galeng talaga!

God is good! All the time!

sa inyong lahat, maraming maraming salamat! wheee. =)

ngayon, bagong chapter na naman. wheee.

ay! ang saya!

share ko ang isa sa mga reason...

Wentworth Miller (Michael Scofield of Prison Break)

di ka ba mapapangiti pag nakikita mo yan? hahaha. :D

rational

2006-09-17T22:51:00.000+08:00

madalas ang mga post sa blog na to, kung hindi ung karaniwang panyayari sa araw-araw, mga kadramahang di maintindihan. kung di maintindihan, bat pa nilagay diba?

minsan naisip nyo na rin cguro kung bakit di ako nagsasabi ng mga bagay tungkol sa kin. madalas mga sinasabi ko ay mga reaksyon lang sa kung anu-ano, pero wala o konti lang talaga ung mismong tungkol sa kin, o minsan, talagang pinipili ko lang kung sino sasabihan. at ung tungkol sa kin na un, un pa ung tipong wala lang. di ung maalala mo talaga.

di un dahil wala akong tiwala sa mga tao. meron. kaya lang, ang problema ko, di ko masabi ng matino ung dapat kong sabihin. merong concrete thought sa utak ko. pero andun lang un. di sya nailalabas. i can't make my case. subukan ko man, at sinubukan ko na ng maraming beses, ganun lagi ang kinalalabasan. at ang epekto nyan, nagiging cryptic ang mga sinasabi ko. di malinaw, puno ng doubts, ambivalent.

kung bakit ako ganito, di ko alam. bahagi na rin siguro yan ng nature ko, being secretive, background worker, away from the limelight blah blah blah. i'm always here, but you don't see. hence, the shadow. ang anino. pwede ring epekto ng pagiging libran. sinabi lang sa kin ng kaibigan ko ng isang araw, "ung mga libran, mga problema kadalasan sinasarili tas iniiyak lang. tas nun ok na.". how true. how true.

ang galeng, isang simpleng bagay, nagpaparealize sayo ng marami pang bagay. kaya mas nagiging komplikado ang buhay. at eto na naman ako. di ko masabi ng maayos ang dapat nasa part na to. lagi na lang. marami ganto sa ibang post ko. pero sa lahat siguro sa mga post dito, ito na ang pinakamaayos at pinaka-unbiased. kasi ngayon, inaalis ko lahat ng reserve sa sarili ko. para masulat ko to ng maayos at malagay ko ung dapat kong sabihin. at so far, tingin ko, nagawa ko naman. sana nga tama ako.

deafening silence

2006-09-11T23:25:00.000+08:00

say something. it matters.

sigh. another sigh-y day.

reminiscing

2006-09-08T21:27:00.000+08:00

me natatak nga ba sa kin? matapos ang "life-changing" experience na nangyari exactly a year ago?

wala pa pala ang blog na to nung mga panahong iyon. kung me blog na ako nun, marahil na puno ng kalungkutan ang post tungkol dun. matinding pagkilala sa sarili. maski ako ay nagulat sa mga bagay tungkol sa kin. at mejo matagal bago nawala ang epekto ng lahat ng un sa kin. nakakalungkot, nakakahiya, pero nakakatulong.

sa mga tanong ko sa taas? ang sagot...oo.

kung di ko pinagdaanan un, baka mas marami pa akong di alam. at dahil jan, wala na akong iba pang pwedeng masabi.

salamat erg.

NBA player

2006-09-06T16:09:00.000+08:00

sa mga nba fans..

who among the nba players am i?

Tim Duncan

20% Speed, 20% Selfishness, 60% Skill, 30% Athleticism

Tim Duncan has been called the best player in basketball by many, and it's tough to argue. His Spurs have won three of the last seven championships and two of the last three. He's not the quickest player, nor the most athletic, but his ability as a player and as a leader makes him very dangerous, which in turn provides many opportunities for his other talented teammates. Yao Ming is another player similar to Duncan.

take the test: http://www.okcupid.com/tests/take?testid=5305987700326084557

**********

ok. painting break done. back to work.

rise and shine

2006-09-04T21:13:00.000+08:00

slap me hard!

edit : i need a strong wake up call.

got info on two things that could be interpreted in two ways. kind of different from what i expect, but hey. we'll never know. the Lord got some better ideas for me. so rather than sulk about it, i should get back on track. keeping in mind why i'm here, why i'm doing this and why should i continue. and seeing the state i am now, it won't be easy. for that, i really need a strong wake up call. sigh. sigh. sigh.

and yeah, not now cagayan. not now. but not for long. fin

wait one more thing..
"my humps, my humps, my humps, my humps..."
" london london london london..."
^^^ wala lang. parang parehas e. naiba lang lyrics. nga ba?

ok it's over.

evaluation

2006-09-03T15:36:00.000+08:00

waaaaah. i feel so restless today.

iniisip ko kung anong petsa na ngayon, basta alam ko september na..ayun. sept 3 na pala. waw ambilis. naka-3 araw na ang september. ibig sabihin...malapit na matapos ang sem. whee. nangangalahati na ako sa pagiging 2nd yr, tas di ko na mamalayan 3rd yr na ako. waw. tumatanda na ako. haha. ay mali. tatanda na ako. haha.

at dahil jan..evaluation muna sa ilang bagay.

towards the end of last summer, me mga pinangarap akong gawin/bilihin/... basta ayun. pero parang ala akong nagawa. haha. sigh. tulad ng ano nga ba...hmm. ayun eto:

-magbasa ng bagong libro (ala pa akong bagong nabasa since natapos ko ung 11 minutes. mga april pa ata un)
- tagalog song (bat ang hirap gawin nito??? :S)
- sumali sa christian org (wah. dapat priority to e.)
- ung mga cd ng different bands(dapat bibili na ako nung summer, kaso na-divert ang budget. haha. tas ngayon, di ko lam. la pa akong budget uli. haha.)
- ung T14 (wooohoo kelan kaya to?)
- go somewhere far (malapit na! cagayan here i come :D )

ang ultimate goal: walang ibagsak this sem (remains to be seen)

ayan. meron pa dapat pang-8 jan, kaso wag na lang. un ung mga tipo na bigla na lang dumadating e. di ginagawa at di nabibili. haha. saksakan ng hirit ang aabutin ko sa mga nakakainitindi nun. haha. ewan. haha. ayun. so far di pa tapos ang taon, me pag-asa pa akong magawa ang mga yan. kaya ngayon, para matupad ko ung ultimate goal...ang gagawin ko ay...

okei aral na uli.

tenenen-tenenen-tenenen...

2006-08-25T00:39:00.000+08:00

ytse jam on my head! at least di stars are blind.

uhm ok. may bagong supply nga ba ng bote ng felix? haha. can't clearly say. ewan. by sheer luck nga ba o that's how it is? hmm. oh well. masaya ako sa takbo ng mga pangyayari ngayong araw. at masaya ako dahil nababahagi ko un sa iba. one of the better days. *smile*

nalimutan ko ang dapat isusulat ko na mas mahalaga pa sa previous paragraph. darn it. anyway...

READ: Solar System redefined!!! waaaw. so long pluto...

new -ness word: cosine + ness
"what would you do to keep the 'cosineness' of the function?" (not the exact words...) -- EEE 33

cosineness. haha.

ayan naalalala ko na ung dapat isusulat ko, pero i will not elaborate.
*I'm missing the bigger picture. haay.*

tenenen-tenenen-tenenen...tennnn-tennnn-tennnn-tennnn...tenenenenenen-ten-ten-ten.

fsdfwe8fxcvn

2006-08-24T00:01:00.000+08:00

ang nagdaang araw, aug 23, ay puno ng mga bagay na tulad ng..........

fsdfsdpfsdfjs;fjwerjcvmsk;jdtfqwjfcvsjfpidjf;kmnvc,xvmcx,vmxc;kvnwdpifgsd;

kvmc,vmxc'kvsdfgsvkmnrqwihjkffdfsdasdwqe2qeojxzc91ufojxkcvndjasdjqerjs

sjdpajdsapdjasdjojcx-9fjqodja[fx-fj2jepfa0sffja [dasujdasjdas9djwjasojcaosdjkasd

kasdkasldkasd2q-9ejwffyarfhsafnksfdkncvs[xfipqejffcsxc;kgnweipgnidspnvippf

asdfj]dfjadfjakcmxiapfhfa]fsdfpifhnipdncpqn]qfnascnapfnahrfqwerhqwrjqrjqwf

sadfjasdfmasd]asdasdsadasjd[aspd[wqje[qwjqwrj[wqrj[qwrjsmfda;lfmcxfaskfrprj

oasjdaskjpasdjsadasdsa[dasds[adka[sdasd][k[asdkasd[sakd[aspkdas[dkierhpifhds

djaspdjas;dma;dasmd;saldasmd[aspdkjsa[dkas'dasdkas'dkas'dklas;dlkas;dlasd;as

daiiperqw0ywqipdqpwihrfqwipfnxaq3wrqu4q=234u03y52348-5y1dasd2q43124

qweqwe2141245rlkwmdfufdqjkeqskdlakdqwr3tdofsklndkaa;adjf[pejrqwhjq[whr

qiperqw[poerjjwreojr[eorjqwpfjdifdipsfjwdfkj]ke4]fkwekf][weoeokewofkew]fwefwe

iq3weiqrui3-ur19u4h6hcnqwernfivpwepewtujpijcwejre[wjthepwtjweptjhpwetjweq

naintindihan nyo ba???

ako rin hindi.

bottom's up

2006-08-20T20:30:00.000+08:00

what an amazing week that was. happiness. haha. almost everyday, for different reasons, i would go to sleep with a smile on my face. what a way to end a day. but wait. what are the chances of that huh? pretty odd isn't it? it gave the feeling that something's up, but i just don't see it yet. or maybe, i already know it...i just don't want to think about it. cause it's just bad. arghh.

it's pretty clear though. i've drained my Felix Felicis to the last drop. given the week that i'll be having, i think that it might be better if i still had this lucky potion with me. but then again, there must be a big reason that i had this happy week. much more than i can fathom. i guess that i have just to deal with the next grueling 7 days with all that i can. yeah. that much.

and so here it goes. bottom's up.

chill out

2006-08-16T22:46:00.000+08:00

chill out music. the best late night work partner.

punta ka lang dun sa Chill Out station sa Yahoo! Music LAUNCHcast on your YM. wait for about 30 seconds or so..then voila! meron ng Chill Out Music sa iyong speakers/headphones. very relaxing habang gumagawa ng kung anu-ano sa harap ng pc. isa pang very elegant and functional use ng dsl. (elegant and functional! how long has it been??? hahaha.)

***ang panget ko mag-advertise, pero an ad is an ad. dapat me bayad to. haha.***

mukhang ilang gabi kong makakasama ang chill out station na to, lalo na next week na mas mahirap pa pala kesa last week. bale eto na ang week na maluwag. ang gulo ba? gets nyo na yan. next week eto sked ko:

tue/fri - 5:30-7pm? Awitan peeps practice? (ok lang cguro to)
wed - 3-5pm Math54 midterms; 5-7pm EEE33 3rd exam; EEE33 probset deadline
thu - Math54 3rd exam; (1/4) 1000 word Art Stud1 paper in pure Filipino
sat - 4-6 pm eee13 2nd exam; 7pm : ERG Night(oh yeah!!!)

goodluck sa kin.
kat, chill out.

ecstasy

2006-08-14T23:59:00.000+08:00

not the drug mind you. hehe.

ang saya ng araw na to, ang hirap i-contain. hahaha. andaming unexpected events. sobra.

una sa lahat: the berlin wall has been taken down! (hahaha. sa mga nakakagets mahirap intindihin diba? pero salamat sa inyo :D)

tas nagparamdam ang mga di pa nagpaparamdam. whee. bumabalik na ang lahat in a way. ang saya talaga. then, things do fall into place. ang galeng ni Lord!

speaking of..na-realize ko na there's something nung high school na wala ngayon sa kin. nakakainis kasi i can't find the time to have it. but i will. because i have to. soon!!!!

nalampasan ko na ang first rush of head-pounding activities last week, namely: socio 10 take home exam, math 54 second exam, at eee13 mp1. whee. ang saya saya nung lumabas na ung ganto sa screen:

-----------------------------------------------

kat@shadow: ./main '(((12 + 23) * 2) - (7/3))'

infix: (((12 + 23) * 2) - (7/3))
postfix: 12 23 + 2 * 7 3 / -
evaluated value: 68

parse tree:

_______3
____/
_______7
-_______
_______2
____*___
__________23
_______+____
__________12

------------------------------------------------

oh yeah the parse tree!!! gnyan lang ichura nya pero ang hirap palabasin. buti na lang kinaya ng powers nming ng partner ko. hehe.

over the course of last week, me mga na-realize ako. mp = malaking pimple! di talaga mawawala yan e. masaya mag-sine after ng mga gawain. masaya mag-frisbee. maraming bagay na expendable. hay. tas..ano pa ba? amazing talaga si...tawagin na lang natin syang Legolas. at wala na sa bokabularyo ko ang frog prince at si X. un na lang. ang hirap kc idefine. X na lang. at si X at si wye ay magkahawig. at ang haba ng pangalan ni wye. hahaha. ano ba to. ginagawan ko ng isyu ang sarili ko. iba kc pag masaya. meron akong double-header major exam next week, 3-5pm Math 54 exam, 5-7pm EEE 33 exam. goodluck sa kin. but right now i don't think of it much. let there be room for happiness. :D

grammar check

2006-08-08T23:21:00.000+08:00

natuloy na ang test sa math kanina. buti na lang. average difficulty. di sya ang worst na ineexpect ko. pero kahit ganun, nakakainis na ang mga dahilan ng pagkakamali ay carelessness. or something like that. arghhh.

"the natural length of the spring(10 in) is extended to 2 inches..."

naguluhan talaga ako dito. nung una, ang pagkainitindi ko, hinila ung spring 2 inches further. pero diba dapat "extended by 2 inches..."? or stretched by 2 inches? parang "the deadline is extended by 2 days." tama ba? kasi kung extended to.."the deadline is extended to Sunday." parang ganun di ba? wah. correct me if I'm wrong. i'do appreciate your thoughts on this.

hay. so ayun. binago ko ung sagot ko. pero...habang iniisip ko, dapat di na cguro. tama nga ata ung unang intindi ko. hay. sayang 5 pts un.

"replace 'intercepts' by 'coordinates'..." (with di ba? ansama ko na ata. peace.)

wah. mali ba ako? hay. english 1.

project zombie

2006-08-07T18:32:00.000+08:00

arghhhhh. naipon na naman gagawin ko. bat kasi di natuloy test sa math kanina!!! ang ewan diba? usually, nagcecelebrate mga tao pag ganun. pero ndi! kasi nga, maiipon na naman ginagawa ko. arghhhh talaga. panahon pa naman ng mp, at may take home exam pa sa socio. arghhhh. hay. sleep, i will miss you.

ok go!

2006-08-02T22:29:00.000+08:00

waaaw. ala lang. ngayon ko lang narinig ung band na to, tas natuwa ako sa kanta nila. lalo na dun sa "Do What You Want". tas ang galing nung sayaw nila sa "A Million Ways...". hehe. nakakatuwa makakita ng mga taong ganun din mag-isip. astig ung steps. haha. magandang pang-alis ng stress, kakatapos pa naman ng exam sa 33. whee. at naalala ko na naman na di ako nag-divide by two. hay.

****

my knee still hurts. but now, i think i'm used to it. pag iniisip ko kung ano to, at san galing to, sumsakit lang ulo ko. kaya di ko na lang pinapansin. pero nakakamiss din pala gumawa ng something physical. tulad ng aikido. kahit isa un sa naiisip kong possible cause ng aking knee problem, gusto ko pa rin ituloy. hehe.

tsk. me idodrowing pa pala ako. how would you draw something that's beyond your comprehension?

oh well. let the Force flow tonight. ok go!

tugsh

2006-07-29T19:09:00.000+08:00

waw. ganun pala un. i have no idea.

lagi kong tinatanong kung bakit ganun na lang ang nangyayari, pero di ko man lang naisip kung ano ang mga ginawa ko dati. ngaun, alam ko na. kaya pala parang nasa panahon pa ako na buo pa ang soviet union. kung di ko iintindihing mabuti, baka ganun na rin gagawin ko. pero hindi rin cguro. kung noon, parang walang choice, ngayon hindi. hahanap ako. sabi ko nga, tama na ang isa. kung ngayon pa lang di ko na kinakaya, pano pa kaya pag nadagdan pa? kelangan lang lawakan ang pagtingin at pag-intindi sa bawat bagay. whew.

***************************
okay. tama na ang dramahan. kwento na lang. things come unexpectedly. parang kanina, nasa ilang(dorm sa UP) kami ni buyao para magpaturo sa probset kay leslie(fellow ERG). tas me cameras na dumating, kala namin project ng mass comm. maya-maya lumapit ung mga me dala ng camera, hiniram ung table sa me harap namin. tas biglang sinabi sa min nung isang staff,

"ui! sama naman kayo later. kunwari nag-jajamming lang kayo dun sa me sofa."

hala! para daw kasi un sa segment sa unang hirit, dun sa tips ni jolina. ang topic ay "how to get a guy's attention." so e di un. minsan lang dumating mga ganyan e. tas kami lang ni leslie ung sinama. kala namin uupo lang, pero sabi sa min, usap-usap daw kaming tatlo(ako, leslie, guy) na parang barkada. haha. saya. tas after nun, hiningi ng staff number namin(for future projects??? haha.). ayun. hanggang ngayon natatawa ako pag naiisip ko. pero ang saya. tas ipapalabas daw un this coming tuesday o thursday. hala! ano kaya chura ko nun? whee.

thank God again

2006-07-27T21:13:00.000+08:00

whee. ang saya ng araw na to. na-move ang exams to next week. amazingly, di ako inantok sa mga klase ko ngayon. tas ayun. di nadagdagan ang isang bagay na ayaw ko pang madagdagan. ang gulo pero ganun talaga. buti na lang talaga. kasi kung madadagdagan pa un, tas ung mga tao pang involved..wah ewan. complete emotional chaos. dapat talaga maging optimistic. ayun. kaya ang saya. thank God!

thank God for the rains

2006-07-25T20:36:00.000+08:00

whee. buti umulan kagabi. walang pasok kanina. di pa ako handa sobra. di ko ata kaya mag-math, mag-lab ng 3 hrs, at mag-lec ng 2 oras. wah. chaka masakit pa rin lalamunan ko. pero ala ng lagnat. di tulad kahapon. dapat papasok akong eee33. oo, kahit suspended klase sa UP dahil sa SONA o dahil sa bagyo, me eee33 kahapon. at absent ako. haha. nakahiga lang ako halos buong araw. kahapon lang ako uli nilagnat. mejo sandali lang naman ako nabasa sa ulan nung sabado pero un. achaka di ko lam. di ako makatulog nung linggo. parang tulog katawan ko, gising ang utak ko. tas malamig na mainit. labo. ay ndi. ung lagnat na cguro un. at least nakabawi na ako ngaun. at siguro bukas me pasok na nga. hay. ung eee33. me probset pa pala ako, at di ko pa nasisimulan. chaka me paper pa sa socio. pero ok lang, mejo nabawasan na gagawin ko compared last week. at next week, or the next two weeks cguro, hopefully mejo maluwag na ako uli. thank God. =) at august na pala un. hala! ambilis. susunod september na. haha. oh yeah.

jinx

2006-07-23T21:43:00.000+08:00

wah. malas. sadya o ganon lang talaga, di ko alam. so far, halos lahat ng panoorin kong basketball games, natatalo ung kinakampihan ko. talo mavs, talo redbull, natalo pa up kanina. e nung pagbukas ko ng tv, lamang naman up ng 14 nung bandang second quarter. tas biglang ganun. baka malas din sila. o ako lang talaga. hay. ako pa naman pag minamalas...tumatagal. takte. hay. umuulan na...sige ulan lang.

follow-up

2006-07-20T22:42:00.000+08:00

sa previous post ko, sinabi ko ung nakita kong manny pacquiao poster. meron plang pichur nito sa net that can be found on this site: http://www.eyefetch.com/image.aspx?ID=56507

meron din 5-peso bill version pero: http://www.pcij.org/blog/?p=1047

ung 5-peso bill ay pang-joke lang ata. ung pic ewan. pero sana joke lang din. haha. cge. check it out.

pacquiao

2006-07-19T20:30:00.000+08:00

magaleng na boxer. tindi. pero for some reason, tinamad akong panoorin ung last fight nya. sayang panalo pa naman. good fight. anyway sa mga naipanalong laban ni pacquiao, isa na daw siyang bagong bayani ng Pilipinas.

ayos lang naman ang ideyang ito. magandang example sa mga bata. pero minsan mejo sumusobra na. siguro alam na ng lahat na marami siyang endorsements, syempre maraming posters and stuff. bat ko nga ba sinasabi to? kasi kanina, me nadaanan akong pagawaan ng poster. andun na siguro ung pinakamatinding poster ni pacquiao(sa opinyon ko). ano un??

ung mukha nya na parang o ipinatong talaga sa mukha ni rizal. me caption pa na bagong bayani.

ewan. iba dating sa kin e. parang pinalitan na nya si rizal bilang national hero. pwede namang kasi gawan na lang siya ng ibang poster. bat ganun pa diba? parang ang disrespectful. to think na...gets nyo naman siguro ako. ewan. parang ganun talaga dating sa kin. imagine nyo na lang pag ganun na ang itsura ng piso.

"B"

2006-07-17T23:44:00.000+08:00

this is dedicated to someone who has recently proved to be a one big "B".

i do not intend to do this. i have not imagined nor planned this in any way possible. but one can't always pretend to be blind. nor forever hold their peace.

you. i have no idea whether this would reach you or not. i wouldn't care. i consider this place my haven, my own. a place where i'm without bounds(reasonably); where i'm free to say what i want. after all, this my space.

2003. you came. it is wrong to judge people, but couldn't help but feel something incongrous about you. towards you. the distance. and all. i don't know. i was younger then.

2005. things were fine. i, we..we tried to bridge the gaps. i admit that i spent less effort than you. not that i'm completely closed to the idea. it just that i didn't forget. first impressions sometimes do really last.

2006. it's completely turned 180 degress. the incongrous feeling lingered on and yes, proven to be real. it has finally materialized. i was right. no, i am right. you've finally come out of the box, too much that you went all out. all out, without respect and extreme insensitivity and disregard to the feelings of the rest of the people of concerned, thereby destroying the very foundation of your identity your trying to build. gone for good. in my eyes. in our eyes.

there are stories, true or not i don't exactly know. but i do not need this to believe. i have seen with my own eyes, how exactly everything seemed to have conked out slowly until this current state have been reached. a state in which that i never dreamed of happening, a state that would include losing someone mentally, much more losing it to someone like you. he deserves better.

i do appreciate the things done you have done for us, the time and effort spent in the last few months. but i do think, that all of that ain't enough for those words to come out of you, for you to somehow break out this way, for these things to sadly end this way.

i still consider this though as a blessing in disguise. now that everything been's unmasked, i..we would not need to deal uncomfortably anymore with anything related to you. we could always be civil and co-exist peacefully. all provided that the first move would come from you. if you still have the guts. no more trying to comprehend why you're acting such. no more enduring of your raves and rants. it's all over. you're out.

----------------
note: apologies to anyone who find this post rather disturbing. there are times when emotions can't be truly contained, especially if things are taking toll. the fact that you are reading this proves that you are very patient for you are reading this until now. it also proves that you are not in any way connected to the person above, for that person does not know that there is an existing blog like this, and there is a post dedicated entirely for her. i originally intended this post to be a bashing post, but i decided to not stoop down to that level. i hope have not in any way have caused intense headache for you today. big thanks for giving time.

let the rain fall

2006-07-13T14:58:00.000+08:00

-feb. 8, 2006. -
i'd never forget this day. math53 midterms. didn't went quite well of course. ironically, it was the only exam i passed on my first take. but that isn't the thing that would make this day very special. uhhh. what? it was the last day that i saw my grandparents both alive, well and together. and yeah. you'd never know what happens next.

today.
i don't know. i knew something's up. it was quite clear from yesterday. uhh. damn. i guess it's the way it's supposed to be. uhhh..

i just can't bring myself to cry.

my brain can't process anything. sigh. i'm gonna let the storm do this for me.

let the rain fall. hard.

barker

2006-07-06T19:56:00.000+08:00

barker. ano ba un?

sila ung mga taong palaging nasa pila ng jeep, sinisigaw ung ruta, para makasakay ng maayos ang mga pasahero. ay teka ulit. para makasakay ng maayos ang mga pasahero. may mali ata. isa pa. para makasakay ng maayos ang mga pasahero. hindi e. me mali talaga.

dati, wala namang masyadong barker. o baka di ko pa alam kasi bata pa ako o di ko lang talaga napapansin. pero ngaun, nagkalat na sila. kahit sang terminal, kahit di pa nga legal na terminal, basta tinitigilan ng jeep me barker dun. di ko lam kung malakas nga ba kita dun, kasi depende naman un sa ibibigay ng driver...pero bakit nga ba ang daming nagbabarker bigla? dahil onti lang requirement? basta me boses lang, tas kaya magsisisigaw buong araw, oks na. ay me kulang pala. dapat maangas din.

pag walang angas, me maniniwala nga bang pasahero? lalo na kapag pinagpipilitan ipagsiksikan ang 10 tao sa waluhang jeep? syempre wala.

"di aalis yang jeep pag di kayo umayos!"

ayos. to the nth level ang angas. at dahil nagmamadali ka na sa pupuntahan mo, "aayos" ka ng upo, kahit sobrang ayos na ng pagkakaupo mo. para lang makaalis na. kahit na sa sobrang ayos ng pagkakaupo mo, mahuhulog ka na sa upuan. para lang makaalis na. kahit na di ka na makahinga sa sobrang sikip. para lang makaalis na. takte.

tinuruan naman sila siguro magbilang...alam naman siguro nila na masikip na...me iba't ibang sizes ng tao blah blah blah. ewan. ewan. mas malaki kaya bayad sa barker pag punung-puno ung jeep? ewan. hay. sa dami ng sinabi ko, eto lang talaga. nakakainis. ilang beses na akong nalalate dahil sa mga yan. hay. ewan. hay. dapat siguro meron na ring proper barking. tas me license to bark. yak.

Murphy's law

2006-06-28T19:39:00.000+08:00

Murphy's Law states that...

"Anything that can go wrong will go wrong."

Karaniwang inaaply ang Murphy's Law sa paggawa ng mga defensive designs, lalo na sa electronics. Kaya mahalaga na laging tinetest ang bawat possibility na pwede mag-cause ng error. Mahalagang mag-ingat.

Siguro, pwedeng ring i-apply sa buhay. Kahit pa gaano kaganda ng plano or sked mo for that day, hindi maiiwasang may mangyari na di mo gusto lalo na pag sa una pa lang di mo na nagawa ung plano. tsk. Parang ganito:

1) Late ako nagising.

2) Yung dapat na isusuot kong damit, nadumihan, di ko tuloy nasuot. Natagalan pa tuloy ako.

3) Dahil behind schedule na ako, nagmadali ako sa pupuntahan ko. Di ko lam, parang nakikisabay ung jeep sa pagmamadali ko. Ang bilis-bilis nung takbo niya kaya di na ako nagtataka na muntik ng mabangga ung sinasakyan kong jeep. Sobrang onti na lang talaga. Ung tipong sa movies mo lang makikita. Malapit pa naman ako sa driver nun. Kung di pa siguro kumapit ung break, baka kung nasan na ako ngayon. At malamang wala rin siguro ang post na to.

4) Ung inutos sa kin ng nanay ko, ginawa ko pero parang wala na lang ring kwenta kasi di nakuha nung kapatid ko ung iniwan ko para sa kanya. So parang nagsayang lang ako ng pamasahe.

5) Di na nga maganda ang takbo ng araw na to, madadagdagan pa ng mga taong mejo nakakainis. Me space pa sa jeep, pero dahil di nakaayos ng upo ung isang pasahero(di ko lam kung anong problema nito, pwede namang umupo nang maayos) di na tuloy sumakay ung dapat na sasakay. Nakakaasar lang. Tapos kung wala namang space, pinagsisiksikan ang mga pasahero. Hay.

6) Umm...akin na lang to. =)

Put simply, wala akong nasunod sa plano ko ngayon. So much for planning. Haha. Guess it wouldn't work with everyone. Or probably it wouldn't work everytime. Kaya dapat laging ready. And...there's fun in spontaneity!

Buti na lang, me kasabihan na...

"For every cloud, there's a silver lining."

Kahit papano me mga bagay na nangyaring nakakatuwa ngayon. Like discovering something new about someone you least expect. Much more if it's something in common. Ang saya.

Hay. Andaming nangyari. Wala na akong masabi. Panahon ng mag-aral.

words to live by...

2006-06-23T21:45:00.000+08:00

sabi sa math kanina...

"better be stupid for 5 seconds rather than to be stupid for the rest of your life."

----

nakakatawa pakinggan pero totoo naman diba? kaya magtanong. lalo na sa majors. hay. ang hirap talaga ng puyat tas bigla kang pagagawin ka ng boardwork sa math na di mo masyadong maintindihan tas ung pinagpuyatan mo di pala ipapasa tas marami pang gagawin kaya puyatan uli kaya mas maganda sigurong tapusin na to para makatulog na.

whew.

----

balance

2006-06-23T21:26:00.000+08:00

wah. naiinis na ako sa sarili ko. parang hinahayaan ko lang ang lahat. parang walang epekto ung pinagdaanan ko noon. wah. lahat na lang walang epekto. wah. wala na ring kwenta. wah. sayang. wah. andaming nasasayang. tinatapon. parang ganun-ganun lang. wala lang sa iba. parang wala na lang rin sa kin. pero hindi dapat. sayang kasi. at nakakalungkot. ambigat. wah. wala ng nangyayari. wah.

some things that i've just realized...

2006-06-23T01:38:00.000+08:00

to be really true. based on concrete experiences.

1. never assume anything. really. somethings won't work out with everyone. we'll never know what will happen. if it doesn't go your way, you'll end up hurt. or whatever. guess there's a need for a new approach.

2. don't push it. give it a rest, take it slow. push it too hard and you might end up pushing it away. (what's "it"? dunno. depends on you.)

3. make your own purpose of existence. don't go looking for it.

4. we realize the true value of something when all is lost. it's just a sad truth.

5. thinking too much about everything else leaves no room for yourself. save some.

now some questions...

1) why do we hold on to something that we are not certain of?
2) why do memories become very special? do they still mean a thing today?
3) why do i keep on asking?

my answers..
1. faith. and hopes of...i don't know. fill it in.
2. because of the emotions they bring forth and the effects that comes with it. they certainly mean something to someone, but not to everyone else. not even with the person involved in the memoir.
3. why? because i can. and because i lack sleep.

to tell you the truth, i don't know if i really agree with my answer in 2. the lack of sleep is hounding me. can't think straight. can't say what i really want to say. guess i'll just snooze it now. and if you're wondering where i'd gotten these ideas...i made it. well not everything. it just comes out at times like this. damn. this has to end.

ninja

2006-06-05T17:46:00.000+08:00

akala ko dati sinasadya ko lang.

pero di pala.

ewan. kanina ko lang naisip...parang akong natural na naka-stealth mode.

parang suot ko palagi ang aking invisibility cloak. haha.

madalas. kahit noon pa. pati na rin sa mga bagay at responsiblities na binibigay sa kin.

masaya naman. um, cguro di naman palagi.

pero un. di ko na iisa-isahin pa. andami na e.

at sa dami na un, di pa ba ako masasanay?

haha.

"anjan ka pala!"...

blank

2006-05-30T21:41:00.000+08:00

blank.

that's how my mind is right now. i can't think clearly. i've been hounded by the same issue for a long time that i don't know which to believe. sigh.

it's like being up against a wall. or rather, calling out something on top of a mountain...where no one can hear you...or what you hear are the things you just said. put simply, it's like talking to yourself.

so here i go. still wondering what's the real deal. if it's all just a bunch of worhtless thinking or there's a truth to it. there's no way to know. why? because there's simply just no way at all.

it's hard to keep on thinking about it without knowing for certain what the end would be. perhaps, it would be right just to let it go, let things fall into place. then maybe...i don't know. i just wish it won't get worse.

take my turn now. i'll be on the other side of the one-way mirror.

yin and yang

2006-05-23T20:07:00.000+08:00

masaya ako! at least simula kaninang umaga hanggang mga 8pm cguro...

eto ang ilang reasons:
3) nanalo mavs against spurs! wheee! go mavs!
2) tapos na finals ng math
1) vacation na uli!

kaso mukhang mauudlot ang tuloy-tuloy na kasiyahan. ang epal kasi ng crs. nagbigay ng slots sa mga upperclassmen na nabigay na pala sa freshies. in short, mawawala ung nabigay sa upperclassmen. (the disadvantages of being a non-freshie =S ) ung nawalan mag-enlist uli pero may higher priority. e kakabasa ko lang. e kaka-close lang ng crs for the 2nd run. so pano na? wah. nawa'y di ako kasama sa mga minalas. sa ngayon, wala na namang magawa kundi maghintay. grrr.

crs

2006-05-17T23:02:00.000+08:00

matatapos na summer.

maulan na. hay. unti-unti na tayong mamamaalam sa init ng sikat ng araw. (yay!)

unti-unti na rin mamamaalam sa stalking ng summer crushes. haha. :(
/*anlabo nito a...*/

at syempre, matatapos na rin ang enlistment sa crs.

hay. crs! bat ka ganyan????

pahirapan sa enrolment. tsk.

almost lucky coupon

2006-05-03T21:26:00.000+08:00

pagkagaling sa meeting sa erg, kumain kami sa jollibee katips. mejo late na rin kaya gusto kong kumain ng full meal. hehehe. ayun. nag-order ako ng shanghai rolls at large rootbeer. tas me binigay na coupon sa kin. nung una, di ko lam kung baket. inassume ko na lang na may promo pag worth something ung binili mo. so ayun. bon apetit!

maya-maya...napansin namin ung poster sa tabi. ung "buksan ang summer" promo ng coke. naging ganto ung flow ng usapan namin...(ako ung italicized)

"sayang di ako nag-large softdrink. pwede pa naman manalo nung cellphone..."

"onga. dalandan inorder natin e."

"talaga? rootbeer inorder ko e. tas binigyan nya ako...baka nalimutan nya."

"onga. mukha namang kasing coke e."

"hehehe. sabay nanalo pala ako o? lugi sila..."

wait a minute. teka lang. sandali. hmmmm. chaka ko lang naalala.

di ko tuluyang binuksan ung coupon.

e kasi naman...ang hirap buksan. parang mapupunit na nga. waaaah! kaya cguro ganun kasi...

bat ko ba sinukuan agad???

waaah. pinag-uusapan pa naman namin kung gaano kaganda ung cellphone, kung may bala bang kasama ung psp, na may wi-fi ung psp. arghhh!!!!!

asan na ung coupon??? wala na. nasama na sa mga iniligpit na tray. waaaaaaaaahhhhhhh.

goodbye nokia 3230. goodbye ipod nano. goodbye psp. :S

it's a lesson. and it will be remembered.

2006-04-30T20:22:00.000+08:00

ang masasabi ko lang...

ang pinakamahirap na kaaway ay ung sarili mo. biruin mo, ikaw na ang panalo, ikaw rin ang talo. pag mali ung resulta, wala ka rin ibang pwedeng sisihin kundi ang sarili mo lang rin. tsk. stress ang labas nyan.

advantage ng second takers...dumali kahit papano ang lahat. disadvantage...tinatamad at mejo yumayabang. haaaayyy. bad. baguhin habang maaga.

masaya mag-forums. mga kisay05 na di pa mems...sali na rin kayo:
http://forums.cjb.net/kisay05.html

at ang boyle's law ay applicable sa maraming bagay.

i'm so tired........

2006-04-21T20:00:00.000+08:00

grabe. ang hirap pala ng araw-araw na alas-siyete ung klase. parang kang bumalik sa high school. pero bat ganun no? mejo iba sa high school. siguro dahil wala naman akong friendly friends sa math namen. di tulad nung high school, pag pasok me kakwentuhan ka, kahit araw-araw kayo nagkikita di nakakasawa. at un...iba-iba rin pala ang subjects. hayyyyy. oh well. ganun talaga. 5 wks to go!

nakakamatay pala maglaro ng habulan. putek. di ko na maalala kung kelan ko huling nilaro un. nilaro namin sa pe ko knina na phil. games ay berong-berong. link tag. habulan na dumadami ang taya. mga tayang naghahawak-hawak ng kamay at sabay-sabay na mantataya sa mga manlalarong tumatakbo paikot sa apat na sulok. grabe. ang saya. sumakit tuhod ko. pero seryoso. masaya siya.

ayan. sarap kumain sa max's. sarap kumain sa max's lalo na paglibre. diba james? nyahaha. salamat.

hmmm. dito na lang uli. susubukan ko pang mag-ayos ng compo(kung may maayos...hay...go go go!). halos isang buwan na lang ang nalalabi...

ciao.

the point of no return

2006-04-16T22:22:00.000+08:00

ang death row experience.

ewan. sa tindi siguro ng anxiety at mga di maipaliwanag na pakiramdam kaya naikumpara ko ang isang bahagi sa aking tadhana sa mga taong nasa death row.

sabihin nating may isang bagay na nakatadang mangyari. alam mo na ang kalalabasan. di ito pabor sayo, pero may kaunting bahagi sa iyong puso at isip na ayaw sumuko. sa mahabang paglalakad patungo sa chamber , marami kang maiisip. mga bagay na sana ginawa at di nagawa. pero di na pwedeng baguhin. nanyari na, ang mahalaga may natutunan.

tanggap mo na ang nakatakda. ngunit di pa rin nauubos ang mga mabubuting loob sa mundo. may isa ka pang pag-asa.

tatagal ang paghihintay, magdudulot ng pagkainip. ayos lang, tumitindi ang pag-asang pwede pang magbago ang takbo ng lahat.

nakalipas ang ilang araw, eto at muli na namang naglalakad patungo sa chamber. nawala ng tuluyan ang pagkakataon. sa kabilang banda, wala ng lungkot ang makikita sa iyong mga mata. hanggang sa huli, binigay mo ang makakaya mo. anupaman ang mangyari, may dahilan ang lahat.

sa puntong ito, bagong buhay na ang haharapin. at ang anino ng nakaraan ay mananatili sa isip ngunit kailanma'y di na masisilayan.

salamat sa mga anghel sa lupa.

~~~~~~~~~~~~~~~
isang linggo ng kadramahan ang ipunin mo at eto ang kalalabasan.

happy easter sa lahat!(kahit mejo huli na) nga pala, dahil Easter Sunday, pinatawad ni Gloria lahat ng mga nasa death row. life imprisonment na lang. wala lang.

~~~~~~~~~~~~~~~
the point of no return comes close. vacation ends today. there's no turning back.

gone

2006-04-06T19:02:00.000+08:00

nawala na nga ang pic. tsk.

napabayaan ko na ang blog ko. andami kasing ginagawa tas ala pa ring dsl. asar. next week balak ko ng ayusin to.

magpapalit na ako ng url: akoaysikat.blogspot

ayan. pag sakaling di na gumagana ung current link ko, ayun na. bagong url na. =)

nakakainis pag meron kang frustration. di mo malaman ang gagawin. hay hay hay. test of patience!

kung mababasa mo man...salamat pala sir bob! ang galeng...ngayon ko lang naintindihan ang lahat...sa 13 sana kayo uli. =)

hay. di ako mapakali! nakakaasar ang ganitong feeling!!! ang gulo ko na...magpapaka-ermitanyo muna siguro ako ng ilang araw...

babay!

lss

2006-03-28T20:43:00.000+08:00

~ lss. hmmm. can't get this out of my head...bat kaya?
~
Huwag Na Lang Kaya
True Faith

Nais ko ay magpakilala sa iyo
At ipahiwatig ang nilalaman ng puso ko
Mauunawaan mo kaya
O baka sampalin mo lang ang aking mukha
Nagdadal'wang isip na
Huwag na lang kaya
Huwag na lang kaya

Nais ko ay ialay sa iyo
Ang puso ko na umiibig sa iyo
Ngunit di mo na yata kailangan ng ganyan
Meron ka na yatang kasintahan
Naninikip ang tiyan
Huwag na lang kaya
Huwag na lang kaya

Ngunit di mo na yata kailangan ng ganyan
Meron ka na yatang kasintahan
Naninikip ang tiyan
Huwag na lang kaya
Huwag na lang kaya
Huwag na lang
Huwag na lang
Huwag na lang kaya
Hoo hoo

~
math 53, may tomorrow be the last day i see you. hehe.

thank you

2006-03-16T20:47:00.000+08:00

parang gaya kay imma. haha. peace =)

though expected, masakit pa rin. mahirap tanggapin sa una. pero ganun na nga cguro, it's his time to rest. wherever he is, i know he's happy.

sa lahat ng tao, salamat. >:D<

lolo...salamat din po. di ko na nasabi. mamimiss kita.

after 4 years...

2006-03-12T21:18:00.000+08:00

parang walang nagbago. astig. ano ang tinutukoy ko?

nagkikita kami ng ilang elem friends nung isang araw. ang saya! di mo maiisip na sobrang tagal ng di nagsama-sama. dinner...kwento...pichurs! wheeee. sayang nga lang at umalis kami agad kasi me exam. marami pa sanang pwedeng gawin. di bale...sa summer(malapit na!) wheeee. kinantahan rin pala namin ni imma ung friend namin. kala ko kami-kami lang, ang nangyari, dun kami tumugtog sa mismong lounge. wahaha...first time ko mag-isang tumugtog sa maraming tao. buti na lang maayos kahit pano. di naman ako binato. hehehe. pero di ko na yata kaya kung me isa pang song nung gabing un. :S

isang shot ng di nakakalasing ngunit masarap na wine ang ininom namin. kahit ganon, mukha pa rin kaming lasing nung pauwi kami. tawa-tawa kami ng tawa. MBB!(di yan ung course a)...hehehe. hanggang ngayon natatawa ako dun. wheeeee...

sana ganun sa lahat...kahit ilang taon pa ang lumipas, wala pa ring magbabago.

malapit na akong mag-2nd yr.

through her eyes

2006-03-04T19:17:00.000+08:00

wah. nakakalungkot. ngayon ko lang nakitang ganon. nakakapanibago. hay. ganun talaga ang buhay. wah. nakakalungkot talaga. di ko ineexpect na maging ganon. hay hay hay.

ei...nood pala tayo sa benefit "concert" para kay ms. g. P50 lang tix. kita-kits sa kisay on mar.10! :D

isa na namang hell month. ok lang. malapit na namang matapos. gusto ko ng isa pang compo. ay dalawa na lang. hmm..mas maganda kung marami. hay. halos lahat ay on hiatus. hay. la kasing oras e.

mar21!

empi

2006-02-23T21:07:00.000+08:00

empi.

maraming meaning yan...present ang mga letrang yan sa mga bagay-bagay.

empi...

mapapa-isip. mapapagod. mapupuyat. mapapamura. mapapasama. mapapasma. mapapatanga. mapapa-overnight. mapapagastos...marami pa.

di ko nga lang kayang ilagay lahat...di pa rin nakaka-adjust ang utak ko. hehe. akala ko ako lang ang na-windang. nung isang gabi, sa kaiisip sa empi, dahil nagugutom na ako, naglagay ako ng kanin sa plato. un nga lang, di ko napansin na nakataob pa. wahahaha. ung iba kong classmates...me pinagtimpla ng kape, naglagay ng mainit na tubig sa mug tas kumuha ng toothbrush at nilagyan ung ng toothpaste. kung di pa sinabi sa kanya...waw...goodluck naman. meron naman, magsisipilyo na gamit ay tubig sa ref. at meron din na bigla na lang uupo sa mesa para sa almusal, pero kinuha ung plato ng iba. wahahaha. windang modes...

pero at least tapos na. wheee. mejo makakahinga na uli. hay. onti na lang...

it's over.

waiting

2006-02-21T20:33:00.000+08:00

nakakainip ang maghintay. hindi ka mapakali. napaka-helpless ng feeling. gusto mo ng matapos na, pero wala kang magawa. kainis diba?

pero kahit ganun, dun nasusukat ang katatagan. kung hanggang san ka lalaban.

kaya sa mga sitwasyong tulad ng gabing ito(mp mode...bawal matulog), hayaan na lang nating dumaan. laban lang. at malay mo, sa huli, maabot mo rin ang nais mong makamit.

okay...back to work.

naghahanap...

2006-02-20T15:06:00.000+08:00

(takas lang...)

naghahanap ka ba?

ako oo. naghahanap ng matinong libro o kahit na ano na makakatulong sa problemang to. grrr. andaming nag-drop. sana ganon na rin ginawa ko. haaay. me magagawa pa ba? ewan. tingan na lang natin.

(ano...nahanap mo ba?)

nanjan lang naman sa paligid. kaso napaka-indirect. wheeee.

my life, my life.

segmentation fault

2006-02-17T20:17:00.000+08:00

wah! ang ewan ko kahapon!

basta..nakakaasar! dahil sa 11..at kay(hmmm...andun ka rin kasi...)...distraction! nalimutan ko ang dapat di malimutan, para akong nagtapon ng P1 milyon. shet.

me exam bukas pero nagpopost ako. bakit? dahil sa mp na yan. pag may progress sa mp, may pag-asa sa exam. eh pano ba yan laging segmentation fault lagi ang program. ibig sabihin, me mali sa code. hindi ko mahanap. hay. seg fault. bawat labas ng seg fault sa screen, para akong sinasapak. tadtad na ako sa pasa.

set me free!

stream of consciousness

2006-02-15T18:25:00.000+08:00

waw!!! internet. antagal ko nawala sa pagiging "netizen". ano ung netizen? citizens of the internet. waw. galing yan sa prof ko sa eee11. takte. ung mp na pinagagawa nya ay comment stage pa rin ako. shet. parang akong inutil ngayong araw. walang progress. pano ba naman, mukha akong ewan kanina. sira pala ung phone walang outgoing kaya di ako naka-internet. grrr. sana kanina pa ako nag-shop. hahaha. ang init. mainit rin kahapon kaya ang sarap mag-ice monster with colin and jeanine! oh yeah! cool na cool! :D di na tuloy ung gig kagabi. sayang pero ayos lang. nakapag-jam naman nung monday. pagdating ko sa bahay nakatulog ako agad. nakakapuyat ang february. 4 na exam na ang nagdaan. whee. nakakagulat i'm still standing. at nag-field trip pa ako sa batangas. ang saya. posible pala mag-barbecue ng itlog. ang sarap ng kanin na sinaing sa kawayan. ang saya mag-ropes course. pati ung team walk. pati mag-wall climb(kahit di ko natapos) at mag-rappel. ganun pala pag matulog sa tent. ang galeng kumanta ni kuya ? ng jpgs. ang galing ni nika manggaya! astig. first day funk! wahahaha. hay. nakakapagod. hay. unang up fair ko pero di ako makakapunta. tsk. andami pang gagawin. at debut na ni millie! yiiih... ay wala pa pala akong isusuot! at wah! mauubos na ang oras ko...andami ko pang gustong sabihin! 2 linggo na pala akong di nagpopost! wah. sana bumalik na ang fone. sana march na. sana summer na. sana matapos na...hay...hay...hay...

sa lahat, sa mga di ko pa ulit nakikita, sa mga di ko inaabutan...let's talk soon. pramis. :D

dsl!!!!

2006-01-31T23:55:00.000+08:00

wah. ang saklap ng walang internet!

hehe. saka na ang mahabang post. sayang oras. tipid-tipid muna. grr...

kung may hell week nung enero, di padadaig ang pebrero.

isa syang hell month.

wheeee.

whattalife.

huling gabi ng pag-asa

2006-01-27T17:57:00.000+08:00

masaya ang nagdaang huwebes, isang hudyat ng pagbabago.

isang pagbabago, na magsisimula ngayong gabi.

kasabay ng huling gabi ng pagbubuo ng mga alaala sa kanlungang kaytagal nagsilbi.

wahahaha. andrama. halatang puyat pa rin. di bale babawi ako mamaya. ay...huling gabi na pala dito. tsk. mawawalay na ako sa sibilisasyon! wah.

we shall not part too long.

kalungkutan

2006-01-25T12:47:00.000+08:00

ang lungkot talaga. di ko lam. kung alam nyo siguro ung dahilan matatawa kayo. mababaw nga siguro. pero malaki ang kinalaman sa buhay. nakakainis. di ko na malaman ang gagawin. hanggang kelan ba magpapanggap? hanggang kelan tatakbo? kelan ko ba haharapin to? san ba ako dapat pumunta? bat andami kong tanong? wala ba tong katapusan?

di ko na kaya...

ayoko na.

signs

2006-01-23T20:48:00.000+08:00

i asked for signs
and it has fallen
i can't figure it out
and so i ask again
***

yan ang nagagawa ng pagod, samahan pa ng sakit ng tuhod.

takte! bat ang sakit mo ngayong gabi???!!!

knockout

2006-01-22T21:11:00.001+08:00

mabuhay si Manny Pacquiao!

anggaleng. KO si Erik Morales nung round10..at si pacman pa lang ang nakagawa nun. astig. kaso nakaawa si morales. nabugbog ata ng husto ung mukha. tsk. pogi pa naman un. haha.

/* User comment
/* may mga tao dun na sumulpot sa ring na di naman kelangan. parang ginagamit ung okasyon para sa kanilang mga sariling intensyon. tsk. tas bat ganon? parang eto lang ang paraan na nagiging isa ang mga tao..tsk. di naman sa di maganda, pero sana, maging kusa na lang un sa tin. tsk. ewan ko. opinyon lang naman e.*/
End Comment */

~
hay. feel ko ay malapit na rin ako ma-knockout dahil sa sobrang dami ng gagawin at dapat baguhin. sabay-sabay dumadating ung suntok sa buhay. tsk. pero hanggang kaya pang tumayo, laban lang. marami pang rounds na haharapin.

lonely no more; information overload

2006-01-20T22:18:00.000+08:00

di to ung kanta ni rob thomas.(bat andami kong title ngayon?)

hmmm...kala ko nag-iisa lang talaga ako na nakakaramdam na parang dahan-dahang kang nahuhulog, hinahatak pababa at nadadaig ng isa sa mga pinakamalalang problema ng bawat tao.

katamaran.

wahahaha. ano ba yan. un lng un talaga pero ang drama ng intro. pero di ba? ano bang meron sa second sem? di ako masyadong ganito nung first sem. pero ngayon, parang wala ng impormasyong tinatanggap ang utak ko. impormasyong me kinalaman sa akademya. di ung impormasyong tipong nagpapasaya o minsan ay nagpapagulo sa mga oras ng pagmumuni-muni.

me ilang impormasyong akong nalaman. ito na siguro ang isa sa mga sagot sa mga napakarami kong tanong.

una, sa mga me alam sa aking knee problem, ayon sa doktor ito raw ay ligamentus laxity. ung parang mejo loose ang joints kaya ganun. ito ay sa pagkakaintindi ko. haha. pero me nabasa ako. meron palang Adolescent Anterior Knee Pain(click to read article, basahin nyo rin malay nyo me ganito na pala kayo :S). sakto halos lahat ng nakalagay. baka nga eto rin un. or baka eto talaga un. di ko lam. haha. nag-feeling orthopaedic expert.

tas, me nabasa ako na di para sa kin nang di sadya. pero pag mejo me alam ka tungkol dun sa sinasabi, halo-halong feelings. di mo malaman kung matatawa ka o malulungkot para dun sa mga taong involved(lalo na kung di maganda). tsk.

eto...theory:
Formality of certain objects or situations lessens satisfaction to some degree.
The degree of satisfaction is inveresely proportional to the level of formality.

i.e. isip ka ng masayang bagay, seryosohin mo...ung tipong me formal rules, o kaya tests or exams...wheee...wala na...nakakatamad? ano ba..basta...teorya lang naman e. chaka di naman yan applicable sa lahat ng bagay. at me magagawa ka para di mag-apply yang theory na yan. :D

challenging mag-program. kelangan ng libro pag di ma-reach ang level ng prof. tsk. try nyo to:
http://trunks.secondfoundation.org/files/psychic.swf
astig to. galeng nung nag-program.

haaay. malapit na summer. pwede pala ibase sa mga coke products ang pagiging masaya ng summer. pag meron kang Coke Litro, e di ang saya. kung ung Coke na 1.5...ayos lang din dba?
masaklap ung Coke sakto. tsk tsk. wag naman. hahaha.

me sense pa ba ang sinasabi ko? tanong lang kung me di naintindihan. importante un kahit san. naapektuhan ang bawat galaw mo. haha. ano ba yan. napaghahalata na kulang ako sa tulog. un na muna ang gagawin ko.

~
i need to jam.

headache

2006-01-19T22:09:00.000+08:00

waaaaah.

ang sakit sa ulo ng linggong ito. napakaslow ko na mag-process. siyet. namimiss ko na ung dati talaga. nung mejo masipag-sipag pa ako sa lahat ng bagay. takte. napakacontagious talaga ng katamaran.

kelangan ng matinding motivation! at mahabang tulog!

haaaay. sana summer na.

kahit mainit, mas maganda ang summer kung walang coke sakto. diba?

walang title

2006-01-16T17:59:00.000+08:00

tapos na ang hell week.

and i think i'm barely alive. buhay ang katawan, pero parang naghihingalo na ang isip. kahit nakalipas na ang linggong puno ng pasakit, mahirap ng alisin ang mga marka ng sugat na hatid nito.

mag-aaral ka, tas sasabayan ng kung ano-ano, ano na lang di ba?

haaaay.

naramdaman mo na ba...

...ung pakiramdam na parang dahan-dahan ng ipinapakita sa yo ang lahat? na sa sobrang dami ay di na matanggap lahat ng utak at puso mo?

...ung parang may kapangyarihan ka, kasi alam mo na ang pwedeng mangyari?

...ung pakiramdam mo na wala ring kwenta ang lahat, kasi di mo alam kung pano gagamitin ung kapangyarihan mo, lalo na kung alam mong masama ang mangyayari?

...ung feeling na sana ay may ginawa ka para pigilan ito, kahit papano ay nagbigay ka pa ng higit na panahon sa pagtuon sa paghahanap ng paraan, o kung anupaman, para di na ito maulit?

...ung feeling na ginawa mo na ung lahat, pero dun pa rin hahantong ang lahat?

ano ba ang dapat gawin?

kung di mo pa nararamdaman lahat un...wala lang. buti ka pa wala masyadong iniisip. pero maghanda ka na lang.

mabuti pang hindi ko na lang alam na ganun. wala pa akong aasahan. di masyadong ramdam ang kalungkutan.

pero...panonoorin ko na lang ba ulit na dumaan ang lahat sa harap ko?

haaaaaaaaaaaaay.

warning

2006-01-08T21:22:00.000+08:00

WARNING: IMPENDING HELL WEEK AHEAD

Posting will postponed due to the

sudden influx of academic activities.

Blogging will resume hopefully on:

01.14.06

No changes shall be made until further notice.

~
Sigh. I shall survive.

math

2006-01-04T08:44:00.000+08:00

me sinabi sa kin ung tatay ko kagabi..sabi nya..ang buhay ay parang math...hmmm...ung tatay ko ayaw sa math..pero kinumpara nya...hmmm...naisip ko...

- may (+) at (-).
- people multiply...in large numbers pa.
- meron din tayong tinuturing na real at imaginary.
- ang bawat bagay ay may function. di lang basta nilagay dito.
- ang mga function na ito, kundi man lahat, meron ding limits. sang bagay tinuturing na "DNE" ang limit? e di sa mga unlimited load...haha...
- we assume, we prove or disprove, we conclude.
- may mga asymptotes din...things that we're never meant to reach or to have. :(
- we always try to look for the unknown, X.
- there is a constant, Him.

marami pang pwede...pero mukhang tama si itay...hahaha...di ko lam bat nya sinabi..oh well...it made me look at things in a different way...hehehe...

habang ginagawa ko to, muli, ako ay naiwang mag-isa.

illusion

2006-01-01T12:48:00.000+08:00

first of all...it's 2006...so...

HAPPY NEW YEAR!!!
let's start the year with a blast...
wheeeeeeeeeeeeeee!!!!!

*********

i missed to blog on the last day of the year. sigh. never mind. nothing much to write on anyway...hehe...

kung may contest ng pagandahan ng fireworks sa aming barangay...talbog ang lahat dun sa mga taga-road 1. particularly dun sa isang bahay. panalo. mala-EK ang fireworks display nila. yep. purely fireworks...lang kwitis, whistle bomb, etc. mula siguro 11:30 nya sinimulan un tapos mga 12:15 na di pa sya tapos. maliban sa mga sigaw namin na "waaaaaaw!!!" at "ang ganda!!!!"...puro "ang yaman mo mehn!!!" ang maririnig mo sa min.

meron bang fireworks display sa SM? kung meron man...di ko nakita. ahaha. lagi ko na lang di inaabot un. haha. anlapit-lapit ng bahay, nasasakop ng iisang kalangitan ngunit sa kamalas-malasan ay di kailanman nasilayan ang kagandahang hatid sa mata. takte. andrama. ahaha.

as the year parted, i found myself once again on a neutral ground. unsure of what to do, where to move and how to act. it is there. it is not there. there are points that makes the assumption true. assumption...yes, it is not good. but there are things that you can't help. sigh. a gray smoke surrounds me again, clouding my vision. good thing is, there are hands...hands that help me find my way, sending in light through the dark cloud. hands belonging to the unlikely. for that i'm very grateful.

sigh. the year just started...let's start it right.

cheers!

this is it...exactly....

2005-12-30T19:52:00.000+08:00

Missing
Evanescence

Please, please forgive me
But I won't be home again
Maybe someday you'll look up
And barely conscious, you'll say to no one
Isn't something missing

You won't cry for my absence, I know
You forgot me long ago
Am I that unimportant
Am I so insignificant
Isn't something missing
Isn't someone missing me

Even though I'm the sacrifice
You won't try for me, not now
Though I'd die to know you love me
I'm all alone
Isn't someone missing me

Please, please forgive me
But I won't be home again
I know what you do to yourself
I breathe deep and cry out
Isn't something missing
Isn't someone missing me

Even though I'm the sacrifice
You won't try for me, not now
Though I'd die to know you love me
I'm all alone
Isn't someone missing me

And if I bleed I'll bleed
Knowing you don't care
And if I sleep just to dream of you
I'll wake without you there

Isn't something missing
Isn't something

Even though I'm the sacrifice
You won't try for me, not now
Though I'd die to know you love me
I'm all alone
Isn't something missing
Isn't someone missing me

=============
tugsh. what more do i need to say?~

may mga bagay na dapat ginawa ko noon. pero di ko ginawa...or di ko pa ginagawa. tulad ngayon..dapat kahit papano nagbasa ng notes or something pero ano...gumala. haaaaay. oh well. kaya yan. marami pa namang oras sa ngayon. magsisimula pa lang ang bagong taon.

Happy New Year!

parting

2005-12-26T18:46:00.000+08:00

parang ang saya-saya ng pasko ko kung ibabase sa previous post. masaya naman kaso di tulad nung nakaraang taon. kakaiba. di ko lam, pero parang mejo tahimik.

before ako nag-cavite, pumunta kami sa bahay ng lolo ko. he's old, di na maiiwasan ang mga sakit..he tells us he's not afraid. we didn't get the chance to talk much. he was doing something so i went and just watched tv upstairs. later on...it was time for us to leave. tapos..bigla na lang nagkwento si lolo...tungkol sa table tennis. tapos pinakita nya ung mga racket nya. napaisip ako...para kasing di nya napansin na paalis na kami...meron kayang ibig sabihin un? kasi di nya nagawa kanina, tapos ngayon paalis na...ang feeling ko tuloy...waaaaah...

after nya ipakita ung racket, binigay nya sa kin ung isa. lalo akong napaisip. bat ganun? nakakalungkot. mas nalulunkgkot pa ako kasi nun nga lang ako ulit pumunta dun...di pa ako masyadong nakipag-usap. hay. may strange feeling. i pray that it's not what i think...hay...

there will come a time that we will fly...to where we're supposed to be...our solo flight...when? we may never know...to part is hard...but it is harder if there's something left to say...so now...while there's still time...

kaibigan,
salamat sa pagiging parte ng buhay ko.

solo flight

2005-12-26T18:05:00.000+08:00

merry christmas! ahaha..ngaun lang ako bumati...anyway...

nung christmas eve, di ko alam kung bakit bigla na lang pumasok sa utak ko na kelangan makabili ako ng dvd. pirated or orig. basta kelangan. haha. kaso...low budget...pirated na lang. e di ayun. dapat pupunta kami ng kapatid ko sa circle c. kaso ang nangyari, ako na lang ang pumunta. bakit? me ginawa syang something. mejo nainis ako...parang kasi binalewala lang nya usapan namin. takte...paskong pasko nag-aaway...haha..naisip ko tuloy...pag tumatanda ba nagkakaroon ng drifting sa dalawang tao? e kasi diba..me sari-sariling pagkakaintindi sa mga bagay...at may kanya-kanyang priority na madalas di nagkakatugma...hay..pero ayun..kala nya cguro joke lang na aalis ako mag-isa...solo flight!

pagdating ko dun...nakita ko ung isang bagay na pwede kong ibigay na gift sa kapatid ko. wahaha. ewan ko. bigla na lang nawala ung inis ko e. ayun. tapos...tingin ako ng mga dvd. hinahanap ko ung "spirited away". pero ung nabili ko ay ung isa pang film(howl's moving castle) na gawa rin nung gumawa sa spirited away. di ko naman sinasadya...tinanong ko dun sa ale kung meron sila nung spirited..kaso...pagkakaintindi ata nya...bibilhin ko ung howl's...binalot na nya at inabot sa kin...ayun...hehe...tapos bumili pa akong isa...ung 3d movie collection...mga movies na parang final fantasy...astig...tapos nun...me binili pa akong ibang stuff...kaso magsasara na..kaya umuwi na ako...

binigay ko ung gift ko sa kapatid ko..at un..bati na kami. haha..ambabaw ba? pero ayun. nakuha ko ung ilang bagay sa aking wishlist...ung chucks(pero pink)...at bag...salamat sa aking ina :D salamat din sa lahat ng nagbigay...sa mga magbibigay pa..at sa mga bati...sa inyong lahat...:D :D :D

nung christmas day...sinabi ng nanay ko na sumama ako sa pinsan ko pag-uwi nya sa cavite. para daw malaman namin kung pano pupunta dun at pabalik. mag-overnight na lang daw ako. wahahahaha. syempre ayos lang sa kin. ang gala ko na talaga. ang lapit...mga 3 sakay lang naman. fx papuntang lawton, bus papuntang dasma, tapos jeep papuntang trece martires. mula lawton hanggang sa dorm ng pinsan ko, natapos ko ung mp3 player ko na puno ng 18 songs ng dream theater. dream theater un a...hehe...ang lapit no?

enjoy ung bus ride. andaming magandang view. andaming bright and colorful lights. ahaha. natuwa ako nung nakita ko ung dagat. ala lang. tagal na e. tapos super ginaw. nung bumaba kami sa bus, e di sa jeep na. kami lang muna pasahero. di muna kami nagbayad. tapos mamaya dumami na ung mga tao at umandar na ung jeep. nakakaaliw ung mga names ng lugar, may manggahan at langkaan. hehe. tapos super dilim na sa paligid. tapos maya-maya kami na lang natira nung pinsan ko sa jeep. ambait nung driver. kasi inalok pa nya kmi ng banana chips, tapos nakikipagkwentuhan pa. at ayun, dumating na kami sa bababaan namin. sinabihan pa kaming ingat ni manong. tapos..nalimutan pala namin magbayad! hay. pati sa manong nalimutan...hehe... pasko naman e..merry christmas!

andaming stars...tapos ang ginaw..sarap mag-stargazing. pero di na kaya..inaantok na ako... may naka-sked akong lakad ng 10 am the following day..ibig sabihin..kelangan lumuwas ng maaga...ng mag-isa...waaaah..solo flight na naman...tapos...kanina...nung paalis na akong cavite... di raw tuloy ung lakad...buti na lang di pa ako nakakasakay...tas naisip ko..habang nagduduty ang pinsan ko..pupunta na lang ako sa tiangge. mag-isa...solo flight! okei lang. malapit lang naman. kaso naligaw pa rin ako..haha..di alam ng pinsan ko na naligaw ako. haha. pero nakarating naman ako...at me nabili ako...

at oras na para umuwi mula cavite patungong maynila...mag-isa...solo flight ulit. hehe. di naman mahirap. kaso nakakakaba dahil di ako pamilyar sa lugar. at least ngayon alam ko na. at makakabalik na ako ulit dun..nyahaha...

the things and the time...

2005-12-23T20:39:00.000+08:00

kanina...habang ako'y abala sa aking buhok...di ko napansin na tumigil na ang oras. walang special meaning a...literal lang. tumigil ung oras sa relo ko. ung lagi kong suot. la lang. nalulungkot ako. kasi binibigyan ako nun ng direction in a sort of way. tapos recently...sinasabi ko pa naman na ayokong maging bound to time. para marami akong pwedeng gawin. haha. parang mejo sineryoso. un na nga..di na sya gumana. di bale. battery lang katapat nyan. sa ngayon...wala na muna akong bound.

napansin kong ala pa pala akong post bout sa unang gig namin. ayun. late kami dumating...may mga part na malabo...pagdating dun, soundcheck agad and then we're up! it was good. ayos lang. minor flaws(kung meron man? on my part meron...haha...) di ko lam...pero ang feeling ko nun ay tumutugtog lang ako. i mean...ala masyadong drive...no..ano ba...ang hirap i-explain...oh well... nevermind...overall...masaya naman in the end...i learned something..hehe...hmmm...i'll be looking forward for the next gigs...

~~~~~~~~~~~
and so it was. the beginning was fine. there was no strange feeling or whatsoever. or so it seems. the end came but with a different notion. it was rather...how do i call it? it wasn't supposed to. but it did. it went that way. maybe time had something to do with it. or was it just me? i don't know. to tell you the truth, maybe things are just fine. but it doesn't get any better.

W.o.w #5

2005-12-23T20:22:00.000+08:00

the ugliest trait: selfishness

hehe. di bagay to lalo na ngayong Pasko! dapat ipalaganap ang spirit of sharing at giving...pagiging madamot nagdudulot lang ng kalungkutan...ng mga away...nako...sa bahay lang e...nanyayari naman siguro to sa bawat tahanan...ung di nagkakaintindihan dahil sa simpleng di pagpapahiram... pagpapairal sa sariling interes...nako...di talaga maganda...kita naman natin ang nanyari sa mga pulitikong ganito...selfish...corrupt...dapat iwasan talaga...kung lahat tayo..sana..di ganto...baka...iba ang Pilipinas...waaah...ano ba to...nahaluan na ng kadramahan...hay...

W.o.w # 4

2005-12-23T20:08:00.000+08:00

the most satisfying work: helping others

para lang rin ito dun sa greatest joy: giving. sa pamamagitan ng pagbibigay, tayo ay nakakatulong. at dito, sabi ko nga, makakaramdam tayo ng satisfaction at kasiyahan na di natin mararamdaman sa ibang bagay. wheeee...

may sense ba ang sinasabi ko? hehe. ayos lang naman kumontra. kanya-kanya naman tayong opinion...me naalala ako..pero di ko na lang siguro ilalagay dito...me relasyon sa nakasulat sa taas...minsan naisip ko...may point sya...

we all learn from experience...

reformat...

2005-12-23T13:11:00.000+08:00

haha. naisakatuparan ko na rin ang matagal ko ng binabalak. ano un? ala lang. nagpagupit na rin ako. haha. sembreak pa dapat to e. anong petsa na...pero at least nagawa ko bago matapos ang taon. wahahaha...

ilalagay ko na rin dito ung mga naipon na post bago pa ako abutin ng reformat. me topak na kasi ang pc na ito. di ko mapuntahan ang url ng blogspot directly. pag tinaype ko sa address bar ung "something.blogspot" dadalhin ako sa Mega Bible studies and info website. ano ba yan. di tuloy kapani-paniwala ung site na un. tapos ang bagal na mag-load. tadtad na siguro sa spyware. shet.

me naisip na rin pala akong ipalit sa url ko: akoayfamous.blogspot

wahahaha. ang kapal no? di naman ako famous e. at mejo wala akong balak maging ganun. the privacy. hehe. pero di ko alam kung itutuloy ko yan...balak lang naman... itutuloy ko ba???hehe...bakit akoayfamous? gets mo na yan...

mag-iisip pa ako ng iba...

hmmm...pasko na sa linggo! :D :D :D

3 days

2005-12-22T21:07:00.000+08:00

the past 3 days...

ala lang. ung mga dapat ipopost ko dito di ko pa nailalagay. pano kasi...andaming nangyari. at andami kong ginawa. ice skating at bowling, shopping...pero the best part, na-reimburse ang gastos sa research. oh yeah! merry christmas talaga! kala ko wala na talaga un e...pero never lose hope nga diba? hehehe...

tapos...may mga bagay din na nadagdag sa storage. anong storage? basta. at ayun pala...baka magpalit ako ng url. ipopost ko na lang dito kung ano ung bago...taps...magiging effective cguro after a week prior to posting...nyak...ano daw? andaming alam...nyahahaha...

in 3 days...

it's Christmas. and soon...we're back to school. let's make the most of the last days of the year...

:D :D :D :D :D :D

just nothing

2005-12-18T20:27:00.000+08:00

hmmm. so much has happened, so much to post about. need a clear head to do it. right now isn't just the time...

perhaps the weather has quite something to do with this. the cold wind have just seemed to freeze my mind...leaving me with no idea on how to write some stuff...yeah...just some stuff...

i sort of like the coldness around...almost nothing against it...it's just sometimes...it's too cold...too cold to bare...too cold to make you numb...

no idea why i wrote the stuff above...maybe this is what you call stream of consciousness...or maybe i'm just affected by the fact that i'm alone while i'm doing this, hungry, practically have no one to talk to but myself(nothing against anyone, ok?)...

jeez...what a night...

i guess i'm seeing this blog's worth...

bertdei!

2005-12-15T01:04:00.000+08:00

dapat natutulog na ako...pero...

HAPPY BIRTHDAY

JEANINE & ANNA!

yay! 17 na rin kayo! ganda ng gift sa inyo...tingnan nyo na lang sa AS! wahahaha. God bless! tc!

ps.

anna! bukas na! hehe... :D

wednesday.

2005-12-15T00:47:00.000+08:00

ang araw na ito(wed) ay bitin at malabo.

di dahil gusto na wednesday pa rin. ito ay dahil parang binibitin ako tas malabo dahil ang gulo. nakakalungkot. sobra.

ung una...ayun. nagpa-reserve ako ng cd. tumawag pa ako twice para sure. tapos pagdating dun, alang na ung cd. "missing" daw. di ko lam kung maiiyak o matatawa ako.

tas pangalawa, ung tungkol sa gig*.

/*gig : Silicon Carne @ Fisherman's Wharf(along Marcos highway) on Dec16, 7:30(?) pm. tix at P150 (P50 consumable) */

ayan. kasi may conflict sa call time. sabi nung una pwede late dumating. pero ayun. punta na lang daw kami asap. practice! jam!

third, super labo.

natuwa ako sa pinanood ko ngayong gabi. pero anlabo. kasi, sa opinyon ko lang naman, di akma ang mga panyayari. ganito rin nung monday e. hay. may mga tao na higit pang mas karapatdapat. ano nga ba ang basehan? nasusukat ba ang galing sa dami? quality over quantity dapat.

hay. anlabo talaga.
~~~~~~~~~~~~~~

ang ganda talaga ng Moulin Rouge!!! gusto ko siyang panoorin ulit!!! at ang ginaw ngayong gabi!!!hay. sana di na malabo ngayon.

monday.

2005-12-11T22:12:00.000+08:00

monday na bukas.

oh yeah. kelangan ng sangkatutak na energy at confidence.

kaya to!!!

mali pa rin...

2005-12-08T00:07:00.000+08:00

takte. i need to get this thought out of my system. pano? ughhh...andaming nagpapaalala. mali talaga to eh. mejo mababaw kasi, pero pag naiisip ko nalulungkot ako. takte talaga...di naman dun nasusukat un...talagang ganun lang...natataon na ganun ung nangyari...tsaka dapat di nag-cocompare at umasa...okei?

pero bat ba iniisip ko to??? asar.

patapon...may mga bagay tsaka mo lang maalala pag ala na. ano ba to........

...
...
...

maganda yan kat. sa sabado pa ung 31...dapat nasa kundisyon.

W.o.W # 3

2005-12-07T23:59:00.000+08:00

the greatest loss: loss of self-respect

hmmm...pag nangyari to, kadalasan nagiging negatibo na ang lahat. bumaba pati ang self-esteem tapos papasok na ung feeling na wala ka ng nagawang tama. at parang wala na ngang magagawang tama kasi lagi na lang may doubt.

not good...
dapat iwasan...

~~~~~~~~~~~~~~
ayan. opinion ko lang lahat to. nasa sa atin pa rin kung ano ang mga dapat paniwalaaan.

ERG FIGHT!!!!

2005-12-07T23:26:00.000+08:00

congrats sa volleyball team!!!

ang galeng galeng talaga. ahehe. ganda ng laban kanina...di pa rin ako makapaniwala na freshie din sya...hehe...

eng'g week na! wheeee...

go ERG! FIGHT!!!

mali...

2005-12-06T18:53:00.000+08:00

this thought is wrong. but it still keeps on coming back to my mind. di ko lam. mali talaga. di dapat nag-iisip ng ganito. walang dahilan at lalong wala rin akong karapatan. pero bakit nga ba ganun? may pinagkaiba ba? bat ko nga ba iniisip to? takteng general anxiety disorder. bigla na lang susulpot. andami namang pwedeng biktimahin...sinama pa ako. oh well. ayan. all these excessive and worthless thinking, that's how this blog came to be. samahan mo pa ng bipolar disorder. at stress and lack of sleep. goodluck naman diba? ewan. di ko na maintindihan ang lahat. di ko ma-express. pero nalulungkot talaga ako. ewan ko ba. there are things that just won't go your way. i guess i have to accept them the way they are.

...
...
...

ayan kat..malungkot ka na diba? makakapag-aral ka na sa 53.

ewan.

2005-12-05T22:26:00.000+08:00

takte. kinakabahan na talaga ako sa patutunguhan ko. bakit hanggang ngayon pakiramdam ko ala pa rin akong sense?

kelangan ko malaman kung ano ang mali...

...habang may oras pa.

W.o.W #2

2005-12-03T20:44:00.000+08:00

the greatest joy: giving

naalala ko ung sinasabing goal ng mga chefs: Makapagpasaya sa pamamagitan ng kanilang lutong pagkain. masaya sila kapag natutuwa ang mga tao sa luto nila. sana nga lahat ng chef ganun ang goal no? di lang para kumita. hehehe. anyway, ano nga ba ang connection?

tulad sa "goal" ng mga chef, magagawa nating magdulot ng kasiyahan sa iba kung tayo ay handang magbigay o magbahagi ng mga blessings na meron tayo. pwedeng materyal, pwede ring hindi, tulad ng ating mga talento o kahit ang simpleng oras para sa isang kaibigan. minsan, kelangan ding mag-sacrifice. lahat ng to, ang pagbibigay, nagdudulot ng kasiyahang di masusukat.

~~~~~~~~~~

mejo napapanahon tong #2 no? malapit na Pasko eh! wahahaha. lam nyo ba? dapat nung wed pa to eh. delayed lang kasi ngayon lang naayos ang net. anyway, #3 naman next week! tc!

woooh...pano na?

2005-12-03T20:34:00.000+08:00

new month, new skin.

ala lang. just for a change. kasi kelangan ng maraming pagbabago sa buhay. tulad na lang sa sleeping at study habits. waaaah. pag masaya ako, ang tamad ko. mag-basa, mag-aral o kahit isulat lang ung assignment. pag malungkot naman, sinisipag ako mag-aral. di ko na tuloy malaman ang gagawin...kelangan bang maging malungkot para may patunguhan ako sa buhay??? waaaaah.

baguhin na ang study habits.

too tired to think...

2005-12-02T22:22:00.000+08:00

..of a title.

andami kong gustong i-post dito. grabe. pero tila di ako makahanap ng oras. pati ung #2 di ko pa na-popost. ung dsl kc eh. waha. buti ayos na ngayon. pero andami pa ring gagawin!!! di ko nga lam kung pano ko pang nagagawang mamuhay ng normal! ahaha!

andami ng naipon dito sa utak ko. mga bagay na "blog-worthy". wuhu...magiging normal lang ang lahat pagsapit ng Chirstmas break. at un ay 2 weeks pa...(lapit na ang skirt day!)

oh well. cge na! i'm tired...recharge muna...

ps. isa pa palang reason kung bakit di ako nagpopost nalimutan ko ung password ko. o diba? sa sobrang inactive ko nalimutan ko ung password. ahahaha!

wheeeeee!!!!!

2005-11-27T16:36:00.000+08:00

ang saya saya!!!

may record na! yes! i'm so happy. and so blessed. salamat sa inyong lahat!!!

wheeeeee!!!!!!!!!!

...at may broadband connection na rin. finally...

wheeeeee!!!!!!!!!!

weeeeeeekeeeend!!!!!

2005-11-25T20:55:00.000+08:00

sa wakas!!!!!!!

yay!!!!! the much needed rest is about to come...hehe...makakanood na rin ako ng harry potter! (ahaha..oo ngaun pa lang) baka pati ung the exorcism of emily rose...kasi it's so...basta you know na that...wheee...

guys you make tag sa tagboard! ala lang.

haha. shet. ang conio ko. i'll stop na.

W.o.W #1

2005-11-23T16:04:00.000+08:00

the most destructible habit: worry

worry describes a troubled state of mind resulting from concern or potential difficulties.

Worry can spark action if you worry and recognize that a plan of action is necessary-- and you act. Under those circumstance worry is serving you well.

Worry can spark your imagination. Sometimes having a cerebral cortex is not much fun. Imagination can litter our internal environment with every manner of fearful possibility. Many of the fearful possibilities do not exist outside of our fertile imaginations. Nonetheless, they trigger the same damaging chemical and physical changes as a actual emergency.

Physical and Chemical Changes. When you worry, which often accompanies trauma , your body begins to pump out an array of chemicals (such as adrenaline) that increase the flow of blood and oxygen to your brain and skeletal muscles. Your blood also clots faster, ready to repair any injuries you sustain in your “fight or flight.”

Possible Consequences of Worry and Stress
You may be all keyed up with nothing to fight or flee and no way to turn off the stress chemicals. You become a ticking bomb that is not allowed to explode-consequently, you may implode. If this happens frequently or over a long period of time, it can have a serious effect on your health. Every system in your body is affected by worryIn addition to raising blood pressure and increasing blood clotting, worry can prompt your liver to produce more cholesterol, all of which can raise your risk of heart attack and stroke. Muscle tension can give rise to headaches, back pain, and other body aches. Worry can also trigger an increase in stomach acid and either slow or speed up muscle contractions in your intestines, which can lead to stomach aches, constipation, diarrhea, gas or heartburn. Worry can affect your skin (rash or itch). It can impact your respiratory system and aggravating asthma. Growing evidence even suggests that chronic worry can compromise your immune system, making you more vulnerable to bacteria, viruses, perhaps even cancer.

What should I do? Talk to someone. Talking to someone about your fears or concerns can shine the light of reason on the products of your imagination. Take action! When nature gave us the imagination to help us identify potential threats, she also gave us fear to spur us to take protective action. Make a plan and follow it through. Learn to let go. Learn to let go. No, I did not make a mistake, at least not this time-that statement bears repeating. In other words, this is very important. Sometimes knowing the difference between a situation over which you have control and one over which you have no control can help. If there is nothing you can do -acceptance-may be the answer. If you have a clergy person with whom to talk he or she may be able to guide you. However, if you find that you are unable to function, please consult your primary care physician for a referral to a therapist. You deserve to feel well.

Switch gears. Think of something over which you have control or a least something more pleasant. Do something you enjoy, perhaps with a friend. You can also test reality with a friend. (Chou, 2000) Help someone who truly needs it.

Work those muscles. Exercise is an incredible way to relieve stress, burn calories, decrease depression and work toward wellness. Stop the worry before if has the opportunity to take control of your emotions and thoughts. You must work quickly and strike when you first become aware of the negative thoughts that fuel worry. Do something: exercise, splash cold water on your face, snap a rubber band, call a friend, or imagine a big flashing stop sign in your mind’s eye. You may want to listen to a relaxation CD or go on a mini vacation in your mind. Whatever you choose should channel your thoughts in another more positive direction.

Practice, Practice, Practice. It will soon become second nature to relax, exercise, or change thoughts, rather than doing the old counter-productive worrying.

Caution: You may want to avoid eating or drinking alcoholic beverages to medicate the discomfort of anxiety and worry. They can be very dangerous soothing behaviors and as one could predict-- they do not work. The original problems are still there--they simply have company.

Be well-- you deserve it.

© Copyright Dr. Dorothy McCoy

~~~~~~~~~~~~~~~~~
wheee. don't worry! be happy! next week...W.o.W #2!

lessons

2005-11-18T21:01:00.000+08:00

andaming ginawa ngayon. madaming lessons...acad at non-acads. hay. nakakapagod. pero share ko ung iba.

1) cicada
ang saya panoorin ng mga alitaptap! sa totoo lang ngayon lang talaga ako nakakita nun. ayun. ang alitaptap ay firefly. iba sa gamu-gamo. ayun. eto na talaga ung tungkol sa cicada. may ilang cicada na natutulog ng 17 days. after nun, sasaka sila gigising, kakain, makikipag-mate or whatever. pagtapos ng lahat ng un, matutulog sila ulit ng 17 days. ung iba naman 19 days, ung iba 23 days. waw. puro relative prime ang numbers. la lang. ano ang chance na sabay-sabay silang gising? maliit diba? kasi ang tagal ng gap. pero may purpose un. dahil dun, wala masyadong competition for food. dahil dun, maganda at healthy ang population nila. astig! strategy for survival. pano kaya kung ganyan ang mga tao? hehe. at alam mo ba, natutunan to ng kaibigan ko sa math 53. oo. di ka nagkamali ng basa. math 53.

2) Archimedes
natutunan din to ng kaibigan ko sa math 53. ang saya. eto raw ang storya ng pagkamatay ni Archimedes.

si Archimedes ang syang tumuklas sa prinsipyo ukol sa buoyancy. sya rin ung nagpauso sa Eureka! masasabing isa syang napakatalinong tao. at dahil matalino siya, inilalaan nya ang kanyang panahon sa pag-aaral. madalas ay makikita sya sa tabing-dagat na gumuguhit ng mga bilog. sa bawat bilog na iguguhit nya, papatunayan nya ng perpekto ang bilog na iyon. at kung perpekto nga, sasabihin nya "I have drawn a perfect circle!". at dahil sa tabing-dagat sya gumuguhit, nabubura iyon ng tubig. kaya araw-araw siyang gumuguhit at nag-proprove.

isang araw, dumating ang mga mananakop sa lupain ng Greece. dumaan ang mga dayuhan sa may tabing-dagat. at dahil mabubura ang mga bilog ni Archimedes, hinarangan nya ang mga sundalo. "Thou shall not touch my perfect circles!". ang tibay. ang tapang. di talaga tumakbo. ang ginawa ng mga sundalo? decapitation.

di raw ito joke. hay. mahal na mahal niya ung math at ang kanyang mga circles. handa syang magpakamatay. ngayon kaya? "Thou shall not touch my derivatives!" or "Thou shall not my real number line!". Eureka!

3) jeep

eto more of a tip. sumasakay ka ba ng jeep? eto tandaan mo. wag kang magbayad agad. o wag ka magbabayad pag marami kayo tapos kasasakay nyo lang. nalilimutan ng driver kung sino-sino ung mga nagbigay ng bente o sampu...hay. parang kanina. 3 ata kami na P20 ang binigay. tapos may sumabay pa na P10. ung iba nasuklian na, ako ala pa rin. tapos mamaya may sumakay ulit. P20 na naman. humirit ako, "Sukli po ng P20!". la pa rin. tapos may isa pang ulit sumakay. P20 na naman. nasuklian na ung kasasakay pa lang, ako ala pa rin. nakakapikon na. humirit ako. sabi sa kin..."bat di ka nagsasalita?" takte. tapos manenenrmon pa. binigay ung sukli. P10. asan na ung dos? pare-pareha lang tayong nahihirapan sa e-vat. takte talaga. nagugutom pa naman ako nun. sarap mangagat. takte. di na ako nagsalita. baka ano pa masabi ko.

what a day. what a day. hay. at di pa ako nakakanood ng hp4. when oh when?

airplane! (na naman?)

2005-11-18T20:58:00.000+08:00

sa mga mahahabang kwentuhan, di maiiwasan ang pagtingin-tingin sa paligid, sa ibang tao, sa langit...uy! airplane! la lng. kwento. airplane uli! la lng. sige tuloy ang buhay. uy! isa pa! eh ano naman? sige. ayun! dun o! airplane uli! haha. andami. kain muna ng fishballs. o! airplane na naman! teka-teka...picture muna!...oi! airplane ulit! kwentuhan ulit. airplane!

wahaha. andaming airplane! umabot siguro ng sampu un. ang hirap talaga pag pinaghahanap. joke! hehe. bat andaming airplane ngayong araw? ilang bang commercial flights na umaalis sa airport sa loob ng 2-3 hrs? bat ko nga ba tinatanong?

a silver dragon lies beneath...

2005-11-17T21:42:00.000+08:00

~~~~~~~~~~~~~
Your Inner Dragon is to dragons what the Ranger is to humans. Silvers are one of three types of metallic dragon, the others being Gold and Copper. Like all metallics, Silvers rigidly adhere to an internal code of conduct. Unlike the other two metallics, however, this code is not universal. Each Silver must develop their code individually, a fact which explains their unique dispositions and actions. Silvers are often considered outcasts or shadows dwelling on the periphery of dragon culture (much like human Rangers), but they can always be counted upon to speak the truth and help their allies. Because no one but a Silver knows what they'll do next, their alignment is "Chaotic Neutral."

Being a Silver isn't all shady head-games, though. You possess considerable intelligence and self-confidence (whether they manifest themselves or not), and given the opportunity could make a great leader. Magic isn't really your bag, but you're awfully good at slipping in and out of a situation or conflict undetected. Which, by the way, may be due to your slightly-below-average size more than anything else. Your favorable attributes are dependability, durability, problem-solving, mist, fog, silver, and pewter. Like your human counterpart - the Ranger - you're a superb weapons user and have an especially good command of your icy breath weapon. Just keep in mind that even your friends may find your ethics hard to accept from time to time.

~~~~~~~~~~~~

ayos. mejo sakto naman eh. silver. i like it.

tree

2005-11-16T18:31:00.000+08:00

naisip ko lang na masaya na magkaroon ng sariling puno. tree. ung tipong nasa may likod-bahay nyo, tapos ikaw rin mag-aalaga. tapos pwede tumambay sa shades. magpahinga, matulog, magsulat, magdrawing...kahit ano. kung masipag-sipag pa, pwede ring gawan ng treehouse. tapos dun mo lalagay lahat ng kung ano mang bagay. para ka ng may secret base. ung punong un ay pwede ring magsilbing time capsule ng buhay mo. tapos masaya pa pag naging centennial na ung puno. meron kang maiiwan na legacy.

ang saya diba? wala lang. hehe. magkakaroon din ako nyan.

anong title?!

2005-11-13T22:58:00.000+08:00

la akong maisip na title. haha. antagal ko rin di nagpost dito. hehe. maraming dahilan. eto:

1) ala akong malagay
na-stuck ako sa bahay ng ilang araw. ala masyadong makwento. mailban na lang cguro sa panonood ng dvd. astig ung must love dogs! whee!

2) enrolment
nakakapagod ang pumila at maglakad-lakad sa buong UP. pag-uwi sa bahay, pahinga na lang. hehe.

3) start of classes na
eto muna ang priority. bago kasi lahat. kaya mabuting maghanda sa mga surprises! tulad ng "terror" profs, sa mga "oi! classmate pala kita!" , at ung pinakamatindi ung papasok ka ng 7 am tas ala kayong class. tapos 11:30 pa next class mo. ang saya. big deal. ay mali. big break. hindi. long break pala. haha.

4) the gathering
masaya ito. hay. pero dito ako pinaka-napagod sa lahat ng pinagagagawa ko. di ko lam kung bakit. ang aga ko nakatulog. mga 9 pm pa lang. nagising din ko ng 9 am.

5) di ako makagamit ng pc
andaming kaagaw. ang hirap sumingit. hay. sa wakas. ako na ang may hawak nito.

ayun. eto pa pala ung isa. #6: nauubusan na ako ng sasabihin! kaya nga ung mga nasa taas lang ung ilalagay ko eh. wala ng iba.

what now?

2005-11-07T20:36:00.000+08:00

ayoko mag-isip ng negatibo.

stop.

di ko na rin aasahan.

mas mabuti ng maghintay.

pero dapat nga bang maghintay?

hayaan lang kung ano ang mangyayari?

san nga ba dapat lumugar?

kasiyahan.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

kaya ba ganon?

dahil di pa ngayon? (psst! di ito matagal na nating hinihintay kei?...ako lang ang may alam kung ano to...)

baka nga, in sh'allah. (in God's time)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
takteng mood swing to.

time is running out!

2005-11-05T20:10:00.000+08:00

waaah. malapit na sa border line. ilang araw na lang at pasukan na uli. oh no...

kahapon ay isang enchanted day. nanlibre pinsan ko sa ek. ang saya. sinakyan namin halos lahat ng rides. ako ung basang-basa sa ming lahat pagkatapos dun sa rio. parang naligo na rin ako, dapat pala nagdala na rin ako ng shampoo at sabon. sinakyan rin pala namin ang space shuttle. waw. hehe. may hangover pa ata ako hanggang ngayon.

hay. sinisingil na ako ng katawan ko. di na ko nilubayan ng headache. pati ung kaliwang tuhod ko nagpaparamdam na rin. ano kayo to? hay. kung kelan magpapasukan na ngayon pa nagsabay-sabay. waaah.

oh well. good luck na lang sa second sem.

ang dilim

2005-11-03T18:30:00.000+08:00

hay. ang aga pa pala. akala ko mga past 8 na kasi ang dilim eh...mga 6 pa lang pala. andami pang pwedeng gawin. pero maaga pa rin akong matutulog ngayong gabi. kasi kelangang gumising ng maaga bukas. bakit? next time na lang... :D :D :D

ala akong masyadong masabi ngayon. maganda pala ung zorro pero mejo matagal. kahit ganon, sulit pa rin naman.

ayun. eto pala. di talaga maganda ang mag-assume. kahit marami pang factors. kung ano-ano lang na maiisip mo, sasakit pa ulo mo. baka mapahamak ka lang. pati na ung iba. kung meron ka mang ina-assume, itago mo na lang muna sa sarili mo. saka mo na lang ikwento pag cgurado na. mahirap ang palaging nanghuhula.

at isa pa pala. minsan rin, ung ina-assume mo pwedeng maging totoo. pag di maganda ung ina-assume tapos ganun ung mangyayari...ouch diba? kaya wag na talaga.

ayun. ako rin, tatandaan ko lahat to.

dinosaurs!

2005-11-02T22:04:00.000+08:00

waaaaaah!!! pasukan na next week!!!

ayoko pang pumasok...parang mejo bitin ang sembreak. kelangan sulitin ang nalalabing 4 na araw...hay...

bumalik kami ng peyups kanina para kumuha ng classcard. ang onti ng tao tapos ang tahimik...kakaiba. nagkwekwentuhan pa naman kami ni james ng horror stories. whee.

5/7 pa lang na classcard ang nakukuha ko. ung philo, as usual, wala pa rin. ung ES? wag na lang cguro. haha. malulungkot lang ako.

nag-sm kami nila james at colin after kumuha ng classcard. nakakatamad pa umuwi eh. kain sa bk, kwentuhan, laro sa cs(nakakapagod ung basketball) tapos milko...tas ala na. naubusan na kami ng gagawin. nakatayo na lang kami sa harap ng bilihan ng fonecard. hehe. tas nag-aya c james sa bahay. bahay namin. hahaha. pumayag naman ang aking ina. laro-laro lang. smash, mga mini-games at syempre ang nakakaadict na dynomite! whee! may imbento pang laro si james na "Dino"! (puro dinosaurs ang araw na ito...) whee! isang small step sa pangarap na game dev't team.

hehe. career option. isang game dev't team. masaya un. pwede un kung sakali mang di ko maabot ang talagang pinapangarap ko...hay. pero syempre...magpapaka-inhinyero muna ako. un ang pipilitin kong abutin. kaya nga, dapat ng lubusin ang sembreak. dahil pag natapos na, serious mode na uli...whee.

wordplay

2005-11-01T12:12:00.000+08:00

enough of the wordplay.

the world has already seen you're exceptional talent. how vividly you describe your
feelings of hatred and despair, yet even in simple words, you fail to express the
most important thing that is needed to be heard.

where has this gotten you? if only you've tried this tactic in the war you've waged
in the battlefield of hearts, you might have gotten yourself that much coveted
victory.

that single strand of hope is still shining, but maybe this is not important
anymore.

this is just to make things clear, i do not mock you my friend. it is my wish that
you see the light.

and yes, another reminder.

i am one with the shadows...

i'm still watching.

weird

2005-11-01T10:31:00.000+08:00

isang weird na panaginip...

nasa somewhere ako na may buhangin. di white sand. parang province ata ung lugar na un. may nakita ako ilang avopor friends pero sila colin, madie at kath lang ang naalala ko. naka-upo kami(?) sa labas nung parang kubo. maya-maya may dumating na iba't ibang sundalo. pumasok sila dun sa kubo tas lalabas tapos may ibang sundalo uli na iba na ang nationality na papasok dun sa kubo. may presidente pa ata ng ibang bansa. scary. di ko lam kung ano na ung nangyayari. after nun, bumili ako ng dyaryo. ang sabi dun, nagkakagulo na daw. humiwalay na raw ang mindanao sa pilipinas. waaaaaaah! sobrang nalungkot ako dun sa dream. sabi ko kay colin, parang nawalan ako ng bahay o higit pa dun. tas after nun, dumami ung sundalo. kelangan na daw mag-evacuate. tas sabi ni madie, alam nya ung daan palabas kasi napuntahan na namin ung place na un nung 2nd yr. nauna silang 3, naiwan ako dun sa isa pang kubo binabasa ko pa rin ung dyaryo. tas na-realize ko na magulo na nga, at baka hinihintay na ako nila madie kaya sumunod na ako sa kanila. tas naisip ko ako na lang mag-isa, pano ako makakalabas? ayun. lumakad-lakad ako dun sa masikip na alleys at nakita ko rin sila madie. tapos sabi ko sa kanya, "dito nga tayo nung 2nd yr!". ung aking conscious self ay nagtatanong, "familiar nga ung place...nakarating na nga ako dun...pero 2nd yr?". anlabo talaga.

after nun, nakarating nga kami sa "evacution center" na mas mukhang canteen. kasi ung ang ginawa ko dun eh...kumain. kakaiba kasi ang daming personality na nandun. ung ibang nagbebenta ng food ay artista pa ata. tapos ang mahal nung bilihin. P25 ung juice. ung maliit lang. dumami na ung mga avopor. andaming kwentuhan...parang walang nangyayari. tapos naramdaman ko na busog na ako dun sa kinakain ko. after nun, mejo nagising ako. feel ko nga busog ako kahit ala pa akong kinakain. mejo maaga pa pala kaya nakatulog ako uli. akala ko tapos na ung dream. di pa pala.

may computer kasi dun sa "evacuation center". nandun si james tapos may pinapakita siya sa min ni millie. may balak sya yatang gawin na flash presentation. pinakita nya muna ung na-ipon nyang videos. mga funny moments ata sa avopor na di naman talaga nangyari. pero nakakatawa pa rin. tas may ginuhit si james sa monitor. ang galing. sobrang nakakatawa. after nun, nagising na ako. naka-smile pa rin. :D :D :D

ang weird talaga. scary, satisfying(dahil sa food?) at funny. hay. ano kaya ung ibig sabihin nung maraming soldiers??? at ung mindanao! wag naman...

cheese sticks!

2005-11-01T10:29:00.000+08:00

eto na ang super delayed kwento ng ultimate trip...

bale nanyari pa to last last week pa. talent show sa erg. call time namin sa bus ay 6 am. mejo puyat ako for the past few days nun, tas gumawa pa ng chesse sticks at kung anu-ano pang preparation kaya nagising din ako ng 6 am. ang saya di ba? bale nagmadali na ako nun. di na nga ako nakakain ng breakfast. pagdating ko ron, 2 palang kami. tapos dumating na si k. tapos dumating na rin ang more collectively known as "papa cologne boys" at si nina. last dumating si ekai kasi sobrang traffic. ung iba pang kasama sa ts nandun na kina jozen. ayun. bale 7 am na nung nakumpleto kami. nung nakasakay na kami sa bus, biglang sinabi 8 am pa aalis. hay. nagmadali pa ako. pero ayos lang. mabuti na un kaysa naman maiwan!

after an hour nakarating na kami sa bulacan. natuwa ako kasi parang sobrang tagal ko ng di nakakapunta somewhere out-of-town. kain muna kami sa jollibee. sinundo kami nung van nila liyan, pero ala si liyan sa van. si aro ang sumundo sa min. me kwinento na chismax...nyahaha. finally, nakarating na kami sa place. ayos. parang may sariling "house" ung batch. kanya-kanyang kuha ng pwesto. wala na kaming sinayang na oras. practice na agad. skit, songs at syempre ung sayaw. mejo nakakakaba. di na kami nakakain ng lunch. lalo kaming kinabahan nung na-delay ung bus para sa mems. hay. kelangan bumawi mamaya.

dumating din sila. buti na lang. dumating na rin ung food! ansarap. hehehe. tapos aun start na ng show. ang masasabi ko lang...masaya! salamat talaga! hehehe...

after ng show...swimming! di ko nga lang alam kung swimming nga ba ung ginawa ko. di ako masyadong marunong eh. mas tama ata ung nagbabad. hehe. maya-maya, cards naman. una tong-its...pusoy dos...bluff! ang tagal natapos nito. di kasi gumagana ung ultimate poker face ni rovan. pero di ko malimutan ung quotable quote ni archel..."isang twee!(three)". peace tayo. after nung bluff...di ko na kaya..tulog na ako...

the next day, marami na palang uuwi. onti na lang kaming natira. 5 hrs lang ang tulog ko. hehehe. mejo nakakapagod...pero si k, ang tibay. dumiretso na ata sa pool pagkagising. nagulat ako na may cheese sticks pang natira. di pala napasama ni k ung sa kanya kaya nung araw lang na un naluto. nung bandang hapon nagkaroon ng games. lahat halos involved ang swimming. hay...nakakahiya kasi di ako marunong..hehe. pero masaya pa rin. nung mga bandang 5 pm na...uwian na. matatapos na rin ang gabi...or so i thought...

on the ride home, randam na naming lahat ang pagod. nakatulog kaming lahat, di ko lang sure kasama dun si liyan at carl. masarap usapan nila eh. masarap din pala kumain. nga pala, may cheese sticks pa rin nun. nagigising-gising ako from time to time. napansin ko di kami dumaan sa nlex. madilim ung paligid, di ko lam kung san part kami ng bulacan dumaan. feel ko andami naming dinaanan na town. tas napansin ko...ang kalangitan. malapit lang ang bulacan sa qc, pero sobrang laki ng pinagkaiba. andaming stars. ansarap mag-stargazing. ung tipong humiga lang sa damuhan. hay. napansin ko nga lang na wala na kami sa bulacan nang mejo nabawasan na ung kitang stars tas mejo cloudy na. ayun nga. nasa may fairview na kami. closer to home. maya-maya nagkayayaan na overnight kina aro. at kami'y nag-overnight nga...sa las pinas.

daan muna kami sa bahay para ibaba ung iba kong gamit. tas malapit din sa bahay nila k. dun kumain muna kami ng burger. tas gusto sumama ni ronald, inantay namin siya malapit dun sa gate ng camp aguinaldo. kain din muna kami ulit. dumating si ronald mga 10 pm na. after nun, di ko maalala kung anong oras kami nakarating kina aro. pagdating dun, kumain kami uli. may cheese sticks pa rin daw. hehe. tas nag-tekken. at naglaro nung cubes. si ekai, ang galing talaga. haha. mga 2:30 na kami nakatulog.

9 na ata nung nagising kami. kelangang magmadali kasi babalik ba ng bulacan ung van. o di ba? north-south-north. career. after kumain nung masarap na breakfast(salamat uli aro!...may cheese sticks pa rin ata!), tumulak na kami pabalik ng norte. pero di pa rin dun nagtapos ang lahat! nag-cs pa kami nila ekai, ronald at nina. nag-dance maniax, nagbasketball, pero ang malupet...tinapos namin ung time crisis. ni-remit pa namin ung tickets na nakuha sa basketball. isang yoyo at 13 na parang ring ng batch ung nakuha namin. hehehe. nakakapagod pero ang saya talaga. unlimited talaga ang cheese sticks. hay.

after nun, umuwi na kami. lampas na ako sa paalam ko. buti na lang di nagalit sa kin nun. marami pa namang gimik na kasunod. hehehe. ang gala ko talaga ngayong sembreak...

~~~~~~~~~~~~~
sa batchmates ko, erg05a, salamat sa lahat! di magiging ganun kasaya ang mga araw na iyon kundi dahil sa inyo! ingat lagi! kita-kits sa pasukan! erg fight!

isang daan

2005-10-31T16:33:00.000+08:00

ako ang 101st vistor.

hahaha. nakakatuwa naman. nung isang araw 50 pa lang. umuunlad na mejo wakwents na blog na ito. salamat sa inyo!

hay. ang hirap maging bum. wala akong magawa sa bahay. di na ako masyadong nakakalabas... ang gala ko na. tas nagpupyat pa. haha. nagalit talaga ata nanay ko dahil dun. pero mejo ayos na ngayon.

di ko natapos ung MGB. ung simula lang napanood ko. hehe. maghahanap na lang ako ng horror movie. para masaya...

~~~~~~~~~~~
i'm watching.

...bagot

2005-10-30T20:08:00.000+08:00

masakit ang nararamdaman mo. marahil iyan ang paraan mo upang ilabas lahat ng iyong sama ng loob. di ko talaga alam kung bakit ka nagkakaganyan. di ko rin lubos yung maiintindihan. nasa inyong dalawa lang yun. pero kung di rin malinaw kung ano ang ginagawa mo, ano nga ba ang inaasahan mong resulta?

di kita gaanong kilala. marahil ikaw rin. mali ang manghusga. at wala rin siguro akong karapatan na manghimasok dahil di sapat ang nalalaman ko. nais ko lang sabihin, na di ko kayang nakikita na nasasaktan siya. sa mata ng iba, di na napapansin kung sino talaga siya dahil isang panig lamang ang kanilang nakikita.

meron siyang mali. pati ikaw meron. alam kong nakikita mo yun. may karapatang kang magalit, malungkot o anupaman. hindi kita pipigilan. isa lang ang pakiusap ko, sana naman gawin mo yan ng maayos.

sumusuko ka na ba talaga? desisyon mo yan. nirerespeto kita.

strike

2005-10-29T20:22:00.000+08:00

strike for the nth time na ang tadhana.

ang hirap nung alam mo na kung ano ung mangyayari tapos di mo naman kayang pigilan. hay. ang pinakamaganda na lang talaga siguro ay dapat handa ka sa lahat ng pwedeng mangyari.

kung ika'y nalulungkot, mabuti ang umisip ng mga magandang alaala. o di kaya'y maghanap ng ka-tagay. pwede ring mag-blog...

..maganda rin mag-mall! right sis? colin?

salamat sa inyong dalawa! >:D<

o yan. cge. MGB na eh. manonood na muna ako.